RAY WYLIE HUBBARD – A. ENLIGHTENMENT B. ENDARKENMENT (HINT: THERE IS NO C)

Ray Wylie Hubbard is een oude rot in het vak. Deze Texaanse troubadour is geboren in Soper, Oklahoma maar groeide op in de zuidoostelijke stad Hugo, Oklahoma. Zijn familie verhuisde naar Oak Cliff in het zuiden van Dallas, Texas in 1954. Tijdens zijn tijd in New Mexico, bracht hij enkele cd's uit, die maar niet aansloegen bij het grote publiek. In 1973, Hubbard's single "Up Against the Wall, Redneck Mother" werd een grote hit, maar ook de enige. Daarna maakte Hubbard albums voor verschillende labels, met een mix van country, folk en blues die moeilijk een publiek kon vinden.

Hij begon zich een eendagsvlieg te voelen, en zocht zijn troost in de drank. Ray hield de muziek voor gezien, en worstelde met zijn persoonlijke problemen. Met de hulp van onder andere Stevie Ray Vaughan werd in 1987 zijn drankverslaving verslagen. Ray is sindsdien een soort van spiritueel adviseur voor vele jonge artiesten geworden, welke hem gekscherend "Wylie Lama" noemen. Na deze moeilijke periode uit zijn leven door het worstelen met drugs en drank, keerde hij in 1992 terug naar de muziek met "Lost Train of Thought", gevolgd door "Loco Gringo’s Lament" in 1994.

In 2005 maakt Ray het album "Delirium Tremolos". Een cd waarop hij zich voor de afwisseling eens vooral waagt aan het werk van anderen. Dit idee kwam spontaan op toen hij met zijn vriend, en producer Gurf Morlix wat zat te kletsen over wat zij zelf mooie nummers vonden. De gastenlijst is imposant en bevat onder andere de namen van Patty Griffin, Eliza Gylkison, Slaid Cleaves en Kimmie Rhodes. Een jaar later verschijnt "Snake Farm", een zeer uitstekende plaat waarvan de meeste songs wederom vrij ingetogen zijn en zich bewegen in het schemergebied tussen folk en blues. Genres die Hubbard uitstekend beheerst.

Wie wil kennismaken met deze Texaanse Americana-veteraan kan het best eerst zijn hilarische "Conversation with the Devil" (zie clip) uit zin album "Crusades of the Restless Knights" (1999) eens beluisteren. Daarna wordt ook de donkerste kant van Hubbard draaglijk, de kant die op zijn nieuwste album "A. Enlightenment B. Endarkenment (Hint: There Is No C)" de dienst uitmaakt. Op het hoesje heeft hij een vreselijk zwaard in de ene en zijn afgehakte hoofd in de andere hand. En zo lijkt de songwriter zich ook te voelen, die op deze cd al grommend de blues en zelfs een gospel als "Whoop And Holler" in het verderf stort. Gelukkig maakt hij met nummers als "Pots and Pans" duidelijk dat we al die ellende niet altijd serieus hoeven te nemen.

Dat hij bij de oude bluesmeesters te luisteren is geweest blijkt uit "Tornado Ripe", zelfs songs als "Down Home Country Blues" en "Wasp’s Nest" bevatten respectievelijk veel Howlin’ Wolf/Willie Dixon invloeden. Daar tegenover zijn er ook literaire invloeden, zo ging hij voor het trage, het met Hayes Caryll co-written "Drunken Poets Dream" ten rade bij Edgar Allan Poe. Voeg daarbij een hele lijst gastmuzikanten, waaronder Kevin Russell (The Gourds), Gurf Morlix, Ray Bonneville, Jeff Plankenhorn en Bukka Allen (Flatlanders) en is "A. Enlightenment B. Endarkenment (Hint: There Is No C)" al met al een plaat die misschien niet direct opzien baart, maar na een paar luisterbeurten van hoge kwaliteit blijkt. Ray Wylie Hubbard mag een stuk minder bekend zijn dan collega's als Greg Brown, Steve Earle, Buddy Miller, maar Hubbard doet op zijn nieuwste album geen moment onder voor deze collega's.

 

Artiest info
Website  
 

Label: Bordello Records

video