THE MISERABLE RICH – OF FLIGHT & FURY

Een kamerorkest dat zich is gaan toeleggen op het brengen van op klassieke muziek geïnspireerde pop. Dat hadden we bij Rootstime nog niet gehad, maar daar komt nu verandering in met ‘The Miserable Rich’ uit het Britse Brighton. Het vijftal muzikanten verzamelde zich tot dit muziekcollectief in 2007 en was het uitvloeisel van een eerdere samenwerking onder de naam ‘Grape Authority’. De groep differentieert zich van de gebruikelijke popmuziek door het veelvuldig gebruik van violen en cello die naast de traditionele instrumenten gitaar, bas en piano voor een uniek klankbeeld zorgen.

De groepsnaam kwam op de proppen toen cellist/pianist Will Calderbank en zanger James de Malplaquet een huwelijksfeest in de aristocratie bijwoonden en ze het vertoonde schouwspel van deze rijke aristocraten maar een miserabel iets vonden: ‘The Miserable Rich’ was daarmee geboren. Mike Siddell, Jim Briffett en Rhys Lovell zijn de drie overige groepsleden.

Sinds de oprichting verscheen in 2008 hun eerste album” Twelve Ways To Count” dat op vrij veel bijval in de vakpers kon rekenen. In die tijd toerde dit ensemble doorheen het Verenigde Koninkrijk als voorprogramma van Isobel Campbell & Mark Lanegan.

Vorig jaar was er dan nog een tussendoortje in de vorm van een covers-ep met 4 versies van bekende popsongs uit de jaren ’80 met o.a. “Golden Brown” van The Stranglers en “Sweet Dreams” van Eurythmics. Nu wordt de debuutplaat opgevolgd door een tweede full cd “Of Flight & Fury”, een schijfje met 14 composities die het midden houden tussen klassieke muziek en pop, voorzien van etherische zangpartijen door James de Malplaquet. Diens warme, zalvende stem doet ons vaak denken aan Jasper Steverlinck van de Belgische formatie ‘Arid’ en roept ook herinneringen op aan de vocale performances van Rufus Wainwright.

De instrumentatie rond deze nummers is perfect gedoseerd en heel professioneel gemixt. Tussen de gezongen liedjes door horen we 4 instrumentale intermezzo’s die “Flight 1, 2, 3 & 4” genoemd werden en die een mooie brug vormen tussen de vocale presentaties. Daarvan onthouden wij “Pegasus”, “Chestnut Sunday”, het kabbelende walsje “Somerhill” (ook de eerste single), “Oliver” en “Let Me Fade” als beste nummers. Ook de instrumentale ‘hidden track’ met Will Calderbank op begeleidende piano en een bijpassend streepje vioolmuziek is prachtig in al zijn eenvoud.

In de pers wordt ‘The Miserable Rich’ vergelijkingen toegedicht met ‘The Divine Comedy’, iets waar we maar gedeeltelijk in kunnen komen want het theatrale aspect van die groep is toch nauwelijks in hun songs terug te vinden. Maar dat deze groep een veelbelovende muzikale toekomst tegemoet mag zien, daarover zijn we het volledig eens met onze collega’s in de vakpers.

(valsam)

 

Artiest info
   
 

Label: Humble Soul Records
Distr.: Rough Trade

video