FRANKA DE MILLE – BRIDGE THE ROADS

De Londense zangeres Franka De Mille debuteert sterk met haar tien songs tellende album” Bridge The Roads”, een plaat met intieme verhalen die op een fluwelen bedje van zachte folkmuziek worden gepresenteerd. Ze deed er iets langer over dan twee jaar om deze cd tot stand te brengen, waarmee zij heeft willen aangeven dat voor haar de kwaliteit primeert over de kwantiteit.

Als schrijfster van haar eigen nummers kan het haast niet anders dan dat we een voyeuristische blik op haar leven en haar persoonlijkheid mogen werpen in deze liedjes. Dit album kan terugvallen op een prachtige, professionele productie met nergens meer instrumenten dan absoluut nodig om vooral de verhalende liedjesteksten in de verf te zetten.

En toch zijn er heel wat muzikanten die hun medewerking aan de opnamen hebben verleend. De meest opvallende namen daarbij zijn die van celliste Dorota Gralewska, violisten Deborah Gruman en Chris Stone, accordeonist Paul Tkachenko en multi-instrumentalist Christian Fontana die naast Franka Da Mille ook mee tekende voor de productie van drie songs.

De cd gaat vlotjes van start met het uptempo swingnummer “Come On” dat op iets van ‘Fairground Attraction’ uit de jaren ’80 lijkt, niet in het minst omwille van de stemvergelijking met die van ‘FA’-zangeres Eddi Reader. Daarna komt het strijkensemble ruim aan bod in het live gebrachte nummer “Fallen”, de ook al live gezongen titeltrack “Bridge The Roads” en het met begeleiding van akoestische gitaar gebrachte, intimistische liedje “Solo”.

De opvallendste track uit “Bridge The Roads” is het deels in het Engels en deels in de Franse taal gezongen, nostalgische nummer “Gare Du Nord” waarin Franka De Mille in de voetsporen van de beroemdste Parijse zangeres Edith Piaf probeert te treden. De typische, melancholische ‘musette’ spelende accordeonklanken in deze song versterken dit gevoel alleen maar. Dit is het mooiste liedje uit dit album en alsof ze er niet genoeg van kan krijgen mogen we helemaal aan het einde van deze cd nog een unplugged versie van hetzelfde nummer met cellobegeleiding als toemaatje verwelkomen.

De minimalistische, akoestische sound wordt nadien aangehouden voor het nummer “Birds” en het met piano begeleide nummer “Oh My”, twee emotievolle liedjes waarbij de dood van haar vader aan de basis van de songteksten heeft gelegen. Het barokke, nauw bij kamermuziek aanleunende nummer “So Long”, waarin ze met zweverige, ijle stem zingt, illustreert dat deze artieste van vele markten thuis is.

De prachtige stem van Franka De Mille doet aan een aantal andere grote vrouwelijke zangstemmen denken zoals PJ Harvey, Björk, Joni Mitchell en de in dezelfde stijl actief gewezen zangpuriste Kate Bush. Haar zuivere vocale prestaties zijn veruit het belangrijkste instrument op “Bridge The Roads”, een veelbelovend debuut van een dame waar we maar al te graag snel veel meer van willen horen.

(valsam)

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Distr.: Chi Wara Music