RACHEL SAGE - DELANCEY STREET

Pas met ‘The Blistering Sun’ leerden we de New-Yorkse zangeres, pianiste en songschrijfster Rachel Sage kennen. Pas, want die zevende cd liet horen dat de dame met de joodse achtergrond niet moet onderdoen voor andere en soms bekendere muzikanten dan zij: Norah Jones, Tori Amos, Regina Spektor, Vienna Teng, Krista Detor. Dat ze nog op zoek moet gaan naar bredere erkenning in Europa heeft ongetwijfeld ook te maken met het feit dat ze houdt aan haar status van onafhankelijk artieste met eigen label, MPress Records.

De opvolger van ‘The Blisering Sun’, ‘Chandelier’ confirmeerde ons vermoeden: hier was een ‘major talent’ aan het werk. En toch. Haar studies drama en ballet leken eerder te wijzen op een toekomst in die richting. Ze was zelfs al toegelaten tot de School Of American Ballet en volgde een Actors Studio programma. Maar een vier sporen opnametoestel als Bar Mitzvah geschenk gaf haar de kans de dingen op te nemen die ze als autodidact op de piano bijeenspeelde.

Een talentenjacht in 1997 was een volgende stap in de richting van een muzikale loopbaan waarin haar theaterstudies een rol spelen, zoals de beluistering van het barokke ‘Chandelier’ aantoont. Een talent als Sage kan echter niet het voorrecht blijven van haar New-Yorkse fanbasis, hoe uitgebreid die ook moge zijn. Met ‘Delancey Street’, genoemd de brede doorgangstraat in Manhattan’s Lower East Side, gaat ze weer een stap verder. Een ontmoeting met percussionist en songschrijver Quinn (Tracy Chapman, Marshall Crenshaw, Jesca Hoop) resulteerde in een jamsessie in LA.

Uit het stapeltje songs kwamen ten slotte elf originals en twee covers naar voor. ‘Delancey Street’ staat bol van de door de piano gestuurde fraaie melodieën, gearrangeerd met veel strijkers en blazers (de trompet van Russ Johnson is puur luistergenot), net niet te veel, alles heel smaakvol en esthetisch verantwoord, met een weldoende snuif melancholie in de tragere nummers, maar niet krachteloos, zelfs strak en met punch als het moet.

Sage fluistert meestal, zingt soms haar lijvige teksten. Nogal wat mensen kunnen het lastig hebben met die fluwelen fluisterstem. Maar als je daar geen graten in ziet, kringelt veel moois op uit deze cd: we denken ‘There Is Passion’, ‘Brave Mistake’, ‘Wasn’t It You’, onze lieveling ‘Arrow’ (weer die zalige trompet!) en het titelnummer, een walsstructuur met prachtig pianospel. Maar voor elke songs zullen er wel liefhebbers te vinden zijn: er zijn geen noemenswaardige verzakkingen in Sages werk.

De covers mogen op het eerste zicht verrassend lijken: ‘Rich Girl’ van Hall & Oates ligt echter wel in de lijn van wat Sage voor ogen staat, en het sterk vertraagde, daardoor weemoedige titelnummer van ‘Fame’ verwijst naar de populaire dansfilm uit 1980 (en de ‘update’ ervan in 2009) die precies plaats grijpt in een New Yorkse school voor uitvoerende kunsten. Kunstig, voornaam, stijlvol en aangenaam in de beluistering: het moet niet altijd ‘rumble in the jungle’ zijn!

Antoine Légat

"Piano melodies on an inspiringly original album ... Rachel Sage is a treasure waiting to be discovered...Rootstime recommends!"
- www.rootstime.be

 

Artiest info
Website  
 

Label: MPress Records

Info: Hemifran