REBA RUSSELL BAND - 8

Blueszangeres Reba Russell, uit Memphis, Tennessee, spreekt haar band toe als de ‘Best Band in the Whole World’ en na beluistering van haar achtste album, toepasselijk ‘8’ genoemd, ben je geneigd om in die appreciatie mee te gaan. Alle bandleden groeiden op in een muzikale omgeving en grepen al vlug naar een of ander instrument om zich uiteindelijk volledig aan de bluesmuziek te wijden. Reba’s echtgenoot, bassist Wayne Russell, hielp haar twintig jaar geleden met het oprichten van de band en moedigde haar verder aan.

Sindsdien trok Reba Russell met haar band de wereld rond, stond zij op menig festival en is in Beale Street een begrip door de gouden klankkleur van haar stem. In de Memphis studio’s springt zij vaak bij als backing zangeres evenals op de albums van andere bluesmuzikanten, zoals bijv. Bernard Allison en Jimmy Thackery. Behalve haar echtgenoot spelen in haar band nog drummer Doug McMinn, zoon van Don McMinn en sinds 1991 ook Robert ‘Nighthawk’ Tooms afwisselend op harmonica, piano en orgel. De benjamin, Josh Roberts, speelt gitaar en de wijze waarop hij slide speelt, zoals o.a. op Willie Dixon’s jazzy ‘You Know My Love’ doet aan de echte ‘Masters’ denken, bijv. Sonny Landreth.

De meeste songs zijn door Wayne of Reba geschreven. Reba wisselde al vroeg in haar carrière de songs van haar idolen in voor eigen composities. Vertrekkend vanuit een solide en brede kennis van de blues, geeft de vocaliste de vrije teugel aan emoties en gedachten, die soms strijdbaar feministisch zijn, zoals bijv. bij ‘Asshole’, waar hoornblazers haar woede nog aanvuren. Maar bij het soulvolle ‘Tender to Me’ overheerst haar kwetsbare vrouwelijkheid. Bij het rebelse ‘Hitler Lives’ revolteert zij dan weer fel opdat haat en geweld niet opnieuw in een oorlog zouden ontsporen.

Deze ‘8’ is vol afwisseling. Alle songs volgen een rootsy bedding, waar funk, soul, gipsy swing en bluesrock de onder- of bovenstroom wisselend kleuren. Het originele ‘Rust’, met de folky fiddle van gastmuzikant Peter Hyrka, verglijdt filmisch met gedachtespinsels als schaduw- en zonneplekjes. In de bluesballads diept zij pure emotie op, zoals op ‘Say The Word’ met prachtige pianobegeleiding. En bij het fantastische ‘Soul Wreckin’ Saturday’ lijkt de geest van Ianis Joplin bezit van haar te nemen. De mood, opgeroepen door gitaar, drum en harmonica leveren, is suggestief en bezwerend. Afgaande op Reba’s ‘girl power’ heeft zij haar titel van ‘Queen of Memphis’ niet gestolen.

Marcie

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Blue Eyed Bitches