IMELDA MAY - MAYHEM

De zwartharige Ierse schone, jongste kind in een gezin van vijf, veroverde op korte tijd heel België plus aangrenzende landen met haar pittige mix van rockabilly en blues. Haar debuutalbum ‘Love Tattoo’ werd een instant succes en dat had niet alleen te maken met haar fifties retro look, haar sexy stem of haar ontwapende charme. Zij schrijft immers zelf haar songs, een talent dat de meeste Ieren wel in huis hebben. Dat haar broer vanuit de naburige kamer dag en nacht de stem van Elvis Presley liet rocken, wakkerde haar gevoel voor ritme nog meer aan. Maar in haar songs houden gevoel en ritme elkaar toch in evenwicht.

Alle troeven zet zij opnieuw in op dit zelf geproducet ‘Mayhem’ album, bijgestaan door gitarist Darrel Higham, bassist Al Gare en drummer Steve Rushton. Trompettist Dave Priseman is de vierde onontbeerlijke schakel in het ritmisch team dat alle nummers laat rocken en swingen met een gedrevenheid alsof zij Live op één avond alles uit de klankkast moeten halen. Het furieuze ‘Mayhem’ met een hels ritme, het freaky ‘Sneaky Freak’ of het geflipte ‘Psycho’ zouden op een dansvloer zowel stilettolaarsjes als bergschoenen verhitten en alarmerend doen roken. En wanneer Imelda May even uitblaast is het om in het bluesy ‘Proud And Humbly’ zich even tot de Lord te wenden, waar de sound van een trompet de flakkerende kaarslichten vervangt.

Het liefdesthema vind je in nagenoeg elk van Imelda’s songs terug, hetzij om haar liefde uitbundig uit te schreeuwen, - het countryachtige ‘I’m Alive’-, hetzij om zich trots tegen de trouweloze af te zetten. In het slepende ‘Too Sad To Cry’ wordt zij dan weer door verdriet overmand waar trompet en gesmoorde drum als in een treurmars met haar mee opstappen. Ook het reflectieve ‘Kentish Town Waltz’ verglijdt rustiger, al is die rust relatief, want de hartstocht smeult in elke song.

Imelda’s temperament ontlaadt zich via het ganse gamma van emoties: strijdbaar, optimistisch, ironisch of explosief. Trompet, bugel, gitaar schikken zich goedschiks naar haar stemmingswisselingen, maar nemen haar tegelijk ook op sleeptouw in rockabilly vaart. Het obsessionele ‘Let Me Out’ en het jazzy sensuele ‘All For You’ passen haar als gegoten net zoals de glamourkleedjes die zij draagt, wat je op het bijhorend tekstboekje met foto’s kan checken.

Het onstuimige ‘Inside Out’, waar enkele gastmuzikanten met klarinet en trombone de trompettist komen versterken, komt over als een ode aan de dwaasheid van het verliefde vrouwelijk hart. Als Bonus track krijg je tot slot nog, als een losbarstend mentaal onweer, een hernieuwde versie van ‘Johnny Got A Boom Boom’, waarmee Imelda May het swingend feestje afsluit, voortgestuwd door fantastische contrabasritmes. ‘We enjoy it’!.

Marcie

Artiest info
Website  
 

Label: Decca
Distr: Universal Music