RADOSLAV LORKOVIC - WASTELANDS AND CASINOS

Veel zal Lorkovic niet van zijn geboorteland onthouden hebben, want reeds als kind verhuisde hij van Kroatië naar Amerika. Maar de invloeden van zijn grootouders nam hij ongetwijfeld mee, die hem de emotie en schoonheid bijbrachten van zowel folksongs als klassieke muziek. Grootmoeder Melita Lorkovic was immers in haar tijd een klassiek geschoolde en beroemde concertpianiste. Opgroeiend in Amerika kwam Radoslav daarna al gauw in contact met de bluesmuziek die hem evenzeer fascineerde. In Rootstime.be maakten we een ‘Special’ over hem.

Decennia later is Lorkovic zelf een intensief toerend muzikant, die o.a. optrad met Bo Ramsey, Greg Brown, Jimmy LaFave en zelfs met wijlen Odetta. Overal waar hij optreedt laat hij een onvergetelijke indruk achter en heb je zin om ter plekke één van zijn albums te kopen. Dat zijn er inmiddels zes en op dit zevende vloeien alle invloeden weer ondefinieerbaar samen. Zijn pianospel zou je kunnen linken aan zijn Oost-Europese roots maar evenzeer aan Pinetop Perkins, Albert Ammons of zelfs aan Wendell Holmes.

Met zijn warme soms breekbare stem zingt Radoslav als een gevoelspoëet zijn zelf gecomponeerde songs. John Inmon, zelf een productieve songwriter, begeleidt hem op gitaar. Waar de ‘Burn Sisters’ als achtergrondkoortje meezingen, zoals o.m. op ‘Tallest Tree’, krijgen zijn songs als het ware een Gospel wijding. Maar het is vooral de eigen pianobegeleiding die ontroert en een melancholische sfeer creëert. Die pianoklanken nemen je mee naar zijn verbeeldingswereld, met aan de ene pool het bluesy ‘Headin’ South’ en aan de andere pool het transcendente ‘Edge Of The World’.

Het album werd opgenomen in de beroemde Cedar Creek Studios in Austin, Texas en zelf door Radoslav geproducet. Alle songs, ook de meer ritmische, zoals ‘Wheels Of Steel’ verbergen een zekere droefgeestigheid. Zowel in het intieme ‘Elysian Fields’, het lyrische ‘Emily’ als in ‘Wastelands And Casinos’ vind je die mood terug die ook een Leonard Cohen weet op te wekken via een gedragen invoelende vertolking.

Net zoals op vorige albums tekent zich op dit album de vage afdruk af van een kwetsbaar hart, al is er ditmaal geen cello bij om dat te benadrukken, zoals op zijn vorig ‘Blue Parade’ album. Maar ook zonder die cello weet je dat zijn songs behoren tot de wereldklasse, waarbij zijn pianospel ons meevoert over waters, bossen en velden zover zijn verbeelding reikt.

Marcie

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby