BOB DYLAN - THE BOOTLEG SERIES VOL. 9 - THE WITMARK DEMOS: 1962-1964 - BEST OF THE ORIGINAL MONO RECORDINGS

Over de kwaliteiten van de nummers van Bob Dylan hoeven we niet discussiëren. Over de kwaliteit van de verschillende verzamelaars die in de loop der jaren verschenen zijn, lopen de meningen uiteen. Pas verscheen van Dylan niet alleen de 2cd Bob Dylan – "The Witmark Demos, Bootleg Series volume 9" uit met akoestische opnames uit de periode 1962 tot 1964, maar ook "The Original Mono Recordings", een 8-cd box -ook op vinyl verkrijgbaar-, met legendarische jaren zestig albums als mono recordings. Het vorige deel van Dylan's Bootleg Series, "Tell Tale Signs", concentreerde zich op recente studio-outtakes, voor dit negende deel is gekozen voor demos uit de jaren 62 – 64: de "Witmark Demos". Deze werden door de piepjonge Dylan niet opgenomen in de CBS-studio's waar hij zijn reguliere albums opnam, maar in het kleine kantoor van zijn New Yorkse muziekuitgever. Feitelijk valt er weinig op deze verzamelaars aan te merken, wetende dat hij zijn meest legendarische songs in de jaren zestig schreef.

Zanger/dichter Dylan is één van de belangrijkste artiesten aller tijden. De stem van een generatie, de man die rock volwassen maakte, meer dan vijfhonderd songs, bijna veertig platen in even zoveel jaren. Dylan’s songteksten en zeer eigen muziekopvatting hebben grote invloed gehad op de ontluiking van de popmuziek in de jaren zestig. De tekstuele vernieuwing was te danken aan Dylan's brede belangstelling voor de rijke tradities van het Amerikaanse lied, van folk en country/blues tot rock'n'roll en rockabilly, tot aan Keltische balladen, zelfs jazz, swing en Broadway. Zijn muzikale en literaire faam zijn sindsdien uitgegroeid tot een welhaast filmisch en opstandig, maar ook onwillig boegbeeld van de onrust in de Amerikaanse samenleving. De beweging voor de burgerrechten kende geen beter volkslied dan zijn song "Blowin' in the Wind".

En het re-issue materiaal van Dylan blijft maar komen. Zo verscheen er de verzamelaar "The Witmark Demos: 1962-1964" - inmiddels vol. 9 uit de nu al legendarische Bootleg Series. Hierop staan 47 onuitgegeven demo versies die Dylan opnam in deze periode. Deze demoversies werden destijds door Dylan opgenomen voor zijn toenmalige muziekuitgevers Leeds Music en M. Witmark & Sons. Je hoort hier een Dylan solo aan het werk met behulp van zijn gitaar en harmonica en sporadisch piano. Onder deze nummers zijn 15 liedjes die uitsluitend voor deze sessies zijn opgenomen en die tot nu toe nog nooit eerder officieel werden uitgebracht. Het album bevat een boek met linernotes door muziekhistoricus Colin Escott en zeldzame foto’s van Dylan uit de periode waarin de demo’s werden opgenomen. Een aantal tracks van ‘The Bootleg Series Vol. 9: The Witmark Demos’ kwamen later terecht op albums van Bob Dylan. Daarnaast werd een groot aantal nummers eerst publiekelijk uitgebracht door andere artiesten, waaronder Stevie Wonder en The Byrds. Het geluid op deze dubbelaar is vaak fantastisch, maar klinkt soms ook alsof het vanaf de bodem van een kartonnen doos komt. Dylan herneemt zich, mompelt dat hij zich de tekst van coupletten niet meer herinnert - '"die stuur ik later wel op"' - of breekt een uitvoering van het prachtige "Let Me Die In My Footsteps" na een paar coupletten plompverloren af. Wat wil je, het moet daar toen wel bij vlagen akelig op lopendebandwerk geleken hebben. Waarbij ook mindere producten soms van de band rolden. Onze aandacht ging meer naar twee Woody Guthrieachtige protestliedjes, "John Brown" en "Long Ago, Far Away", songs die erg nadrukkelijk en belerend zijn.

Tegelijker met Bootleg Series 9 verschijnt dus ook een zeer fraai vormgegeven box met daarin de eerste acht studioalbums van Dylan, vanaf zijn titelloze debuut uit tot en met John Wesley Harding uit 1967. (Het gaat om de volgende albums: Bob Dylan, The Freewheelin’ Bob Dylan, The Times They Are A-Changin’, Another Side Of Bob Dylan, Bringing It All Back Home, Highway 61 Revisited, Blonde on Blonde, John Wesley Harding). Nu zijn deze albums al eerder opgepoetst uitgebracht, maar in dit doosje zijn de originele monomixen bijeengebracht. Bij de eerste vier akoestische platen levert dat een niet radicaal ander geluid op, maar dat is anders bij "Highway 61 Revisited" en vooral "Blonde On Blonde". Ook het originele artwork, compleet met binnenhoezen is in ere hersteld. Naast de 8 studioalbums bevat deze boxset een luxe uitgevoerd boek met daarin niet eerder uitgebrachte foto’s van Bob Dylan, en een uitgebreid essay van schrijver en Dylan-kenner Greil Marcus. Voor wie dit allemaal wat veel van het goede is, verschijnt ook nog een enkele verzamelaar, "The Best Of The Original Mono Recordings" met daarop een representatieve selectie van vijftien nummers, de hoogtepunten uit de acht heruitgebrachte albums.

Zijn deze verzamelaars niet een beetje overbodig omdat er immers al genoeg verzamelaars van Dylan verkrijgbaar zijn? Nee hoor, je hoort op "The Witmark Demos" ondertussen wel een jong genie die zijn vak aan het leren is. Intieme en ontspannen versies van songs die klassiekers zouden worden, zoals die langzame, gospelachtige vertolking van "Paths of Glory", naast schetsjes waarop hij voortbouwde. En soms is er ineens een oogverblindende vonk van schoonheid en talent, zoals het melancholieke bluesje "Ballad For a Friend". Maar ook "The Original Mono Recordings" vormen weer een essentieel tijdsdocument. De echte fan zal er weer aan moeten geloven!

 

Artiest info
Website  
 

Label: Columbia Records/ Legacy Recordings
Distr.: Sony Music

video