BEVERLY JO SCOTT - PLANET JANIS

Het stond in de sterren geschreven dat Janis Lyn Joplin en Beverly Jo Scott, twee temperamentvolle en vrijgevochten zangeressen, elkaar ooit zouden vinden als ‘sisters in the spirit’. Passie en feeling is wat hen verbindt, al behoort Janis Joplin, frontvrouwe van de ‘Big Brother & the Holding Company’ en ‘The Kozmic Blues Band’ sinds oktober 1970 niet meer tot de levenden. De songs van deze in Texas geboren blueszangeres, die kort maar hevig leefde, zijn echter nog springlevend.

Dat bewijst de ‘Brusselse’ ‘power’ zangeres Beverly in haar tribuut aan Janis. Ook zij komt uit de zuidelijke Staten van Noord-Amerika maar belandde in de vroege jaren tachtig in Brussel waar zij aanvankelijk als busker overleefde tot men haar opmerkte als de allround zangeres die zelf haar eigen songs schreef. Met Janis heeft Beverly nog meer gemeen zoals je eigen zin doen en zich niets aantrekken van conventies of gender- en klassenvooroordelen. Maar Janis brandde vlug op terwijl Beverly als vijftigjarige levendiger dan ooit op het podium staat ondanks jeugdzotternijen. Met haar ‘Planet Janis’ tribuut reisde zij de laatste jaren door Europa en in de Parijse ‘Olympia’ kreeg zij hiervoor zelfs een staande ovatie.

Op dit Live album, opgenomen in de bluesclub ‘Spirit Of 66’, vertolkt zij met overgave de songs van Janis Joplin en enkele die haar nauw aan het hart lagen. Dat omspant bijgevolg ook het jazzy ‘Summertime’ van George Gershwin, het soulvolle ‘Cigarettes & Coffee’ van Otis Redding en de folksong ‘Just Like A Woman’ van Bob Dylan, waarop toetsenist Slim Batteux meezingt. Beverly’s stem is minder rauw dan deze van Janis, maar los van alle vergelijkingen koppelt ook Beverly kracht aan emotie, wat aan klassiekers als ‘Mercedes Benz’ en ‘Me & Bobby McGhee’ een andersoortige intensiteit geeft, herkenbaar als typisch BJ.

De zangeres omringde zich daar Live in Verviers met een uitstekende band. Vooral de ritmesectie met Thierry Rombaux op bas en Yves Baibay op drum brengt veel begrip op voor het turbulent emo-veld van bluesrockende zangeressen, die soms wild tekeer gaan, -‘Women Is Losers’-, om zich dan weer te verliezen in klacht, zoals bij ‘Mysery’n’. Maar het hoogtepunt blijft toch de vertolking van Janis’ driftig maar sublieme ‘Move Over’, gezongen in duet met Gaelle Mievis. En ook het laatste ‘The Man I Love’ samen met jazzzangeres Maurane gezongen, ontroert omwille van de broze gevoelsstemming waarin eenzaamheid en hunker onontwarbaar met elkaar verweven zijn. Dit slotnummer werd in de AB opgenomen.

Ook Beverly, die in haar eigen carrière songs componeerde als ‘Made It Rough’ en ‘Prête A Tout’ verenigt in zich iets van een mix van Big Mama Thornton en Bessie Smith. Maar in dit tribuut maakt zij haar songs ondergeschikt aan deze van haar ‘Big Sister’ met wie zij de strijdlust en bezieling deelt. En dit album is haar manier om de legendarische zangeres te eren die veertig jaar geleden aan een teveel aan levensdrift ten onder ging.

Marcie

 

 

 

 

Artiest info
   
 

Label: DixieFrog Records
Distr.: Parsifal (B) Bertus (NL)