THE HIGH IRONS - UNUSUAL OPPORTUNITIES FOR YOUNG MEN

The High Irons presenteren hun debuutalbum. Hoewel, debuutalbum. De groep had onder de naam “Katy Mae” al 2 ep’s en 1 cd onder arm en al behoorlijk wat live faam in Brooklyn en omstreken. Toen de drummer de band verliet zochten ze een nieuwe en wijzigden ze hun naam. Dit was de geboorte van The High Irons. Spilfiguren zijn songschrijvers, gitaristen en zangers Phillip Doucet en Hans Gutknecht. Deze jongens kunnen ijzersterke songs ineen draaien die zich na 1 luisterbeurt in je hoofd nestelen. Hun sound doet mij het sterkst denken aan REM (met een rootsinjectie), vooral door de gelijkenis in stem met Michael Stipe van één van de 2 zangers. Maar ik hoor evengoed flarden Tom Petty, Replacements, Long Ryders of in sommige nummers met knappe samenzang The Jayhawks en de Everly Brothers. Mijn favorieten zijn het sterke openingstrio: “ Lovesick Hearts” en “Carolina” die mits wat airplay de doorbraak van de groep kunnen betekenen. Het trage “Country Hardball” is vintage REM en sluit dat trio af. Andere favoriet is “Please Love Me” dat door de samenzang, het perfecte harmonicaspel en het gevoel een perfect Jayhawks nummer is. Dicht in de buurt, que stijl en kwaliteit komt “Except My Bones”. Op hun site staat een recensie waar bij “Stranded On The Subway” de Travellin’ Willburys ter sprake komen. Ik kan me daar perfect in vinden. De andere nummers zijn zeker niet slecht maar iets minder pakkend. Maar alles gewikt en gewogen: een veelbelovende groep die in staat moet zijn ons in de toekomst sterke songs te leveren. In elk geval, van deze plaat geraken er enkele nummers door de zware selectiecriteria om op mijn ipod te komen. Voorwaar een verdienste.

(Lisael)

 

Artiest info
Website