RACHEL HARRINGTON – CELILO FALLS  

Als de naam Rachel Harrington sommigen nog onbekend in de oren klinkt, dan zal dit uit Oregon afkomstige supertalent je met haar nieuw album “Celio Falls” met verstomming slagen. Haar uniek klinkende mix van country, folk, blues, gospel en bluegrass spreidde ze al tentoon in haar twee vorige albums “The Bootleggers Daughter” en diens opvolger “City Of Refuge”. Rootstime beleefde in mei 2009 reeds een onvergetelijke show van Rachel en haar toenmalige muzikale partner Zak Borden in de gezelligste club van Belgie, Toogenblik in Haren. Als klap op de vuurpijl mochten we in een voorafgaand interview een blik werpen in de ziel van deze geëngageerde dame afkomstig uit Oregon.

Twee jaar later staat Rachel Harrington al op de barricades met haar derde pareltje “Celilo Fals”. Dit situeert een plaats in de door haar zo geliefde geschiedenis van haar geboortestaat Oregon, de door een opgetrokken dam verdronken Celilo Falls. Ook de Old-Time Music en traditionals liggen Rachel zeer nauw aan het hart als afgestudeerde in de West – Amerikaanse geschiedenis. Iemand met zo’n achtergrond  schudt de pakkende verhalen zo uit de mouw en als je dan op koop toe nog kan buigen op één van de meest doordringende stemmen van het vrouwelijk americana wereldje, is succes gegarandeerd.

Op “Celilo Falls” gaat Rachel nog dieper graven, puttend uit haar eigen ervaringen en emoties. Dit album  is niet alleen emotie ten top, maar belicht ook alle facetten van onze en Rachel’s gevoelswereld, met songs over geluk en tegenslag, leven en dood, liefde en verdriet. De pakkende verhalen worden door typische rootsinstrumenten als banjo, mandoline, akoestische gitaar, dobro of slidegitaar in de juiste originele verpakking gehuld alsof het stuk voor stuk geschenken zijn voor de luisteraar. Rachel Harrington hoort bij de top van de americana en ik durf ze vandaag op gelijke hoogte zetten met een Gillian Welch of Emmylou Harris. De muzikanten die haar bijstaan op deze plaat zijn weer niet van de minste met toppers als tourgenoot en slidegitarist Rod Clements, mandolinespeler Ronnie McCoury, Dobro en banjospeler Colby Sander, violist Dan Salini en bassist Jon Hamar, en niet te vergeten Rachel’s rechterhand Evan Brubaker.

Als sterke opener laat de trieste countryballade “House Of Cards” al dadelijk je nekharen overeind veren op een rustige Johnny Cash gitaarshuffle die onmiddellijk een snikkende vioolnoot meekrijgt die de slepende stem van Rachel het verhaal laat doen van een man wiens mooie dromen als een kaartenhuisje in elkaar zakken. Liefde kent vele gezichten en ook Rachel laat in haar hart kijken als een diepdroevige Lucinda Williams in de countryblues “Here In My Bed”, waar ze het afscheid aankondigt aan een geliefde. Ook het schitterende in Lyle Lovett stijl geschreven, grappige en licht jazzy “You’ll Do” laat weer een niet in de liefde voldane Harrington horen. Maar in de trage, weemoedige blues “Where Are You” richt Cupido zijn pijlen recht naar Rachel’s hart en klonk ze nooit zo hartbroken met enkel een gitaartokkel en een korte aangrijpende tekst die schitterend doorpriemt wordt door losse mandoline en slidegitaarnoten.

Een gebeurtenis die Rachel diep trof was het overlijden van haar grootmoeder. Ze ving haar grootvader op vlak na de begrafenis en trachtte hem af te leiden door hem over zijn verleden te laten vertellen. De man bleef maar vol bewondering de woorden “O, You Should Have Seen Here Dance” herhalen. In het plechtige met strijkers opgeluisterde “Burry Me Close” bezegelt Rachel hun eeuwige liefde. Rachel’s grootvader overleed kort hierna maar reeds voordien had hij haar inspiratie gegeven voor de Christelijke, prachtig harmonisch gezongen countrywals “He Started Building A Mansion In Heaven Today”, waar hij toen al voelde dat zijn dagen hier op aarde ten einde liepen. Afscheid nemen doet verdriet, maar Rachel kan deze pijnlijke momenten als geen enkel verwoorden in een aangrijpende song. Zelfs het afscheid van haar fans in Europa valt haar zwaar en ze bundelt gevoelens van heimwee en de onvergetelijke momenten in “Goodbeye Amsterdam”. Als de vrouwelijke tegenhanger van Townes Van Zandt tokkelt ze door de raadsels van het leven, intiem begeleid door mondharmonica in “You Don’t Know”. Op haar cd met traditionals wordt het nog even wachten, maar we krijgen hier al een voorproefje met twee pareltjes met haar zuiver, zonder begeleiding gezongen “Pretty Saro” en de prachtige countryballade “Little Pink”. Rachel sluit de plaat af met een mooie boodschap  en een optimistisch fluitende noot in “The Last Jubilee” met de wijze woorden die we niet zullen vergeten: “Don’t Be Blue”.

Rachel Harrington maakte met “Celilo Falls” het album waarvan we enkel konden dromen. Eigenlijk hadden we niets anders verwacht van een dame met zulk een stem en songwriters talent. Is deze plaat een al absolute aanrader dan hebben we nog beter nieuws. Rachel komt haar album samen met slidegitarist Rod Clements voor stellen in onze contreien, een unieke kans om dit pareltje op te smukken met haar handtekening.

Blowfish

Tourdata:

maandag 4 oktober: Meneer Frits, Eindhoven (NL)

dinsdag 5 oktober: De Rode Pimpernel, Den Bosch (NL)

zaterdag 9 oktober: In The Woods, Lage Vuursche (NL)

zondag 10 oktober: middag: Talkshow Zout, Groene Engel, Oss (NL)

zondag 10 oktober:avond: Roepaen Festival, Ottersum (NL)

dinsdag 12 oktober: Crossroads, Antwerpen (BE)

 

 

Artiest info
Website