ERIC CLAPTON – CLAPTON

Eric Clapton? Brengt die nog muziek uit? Jazeker. Voor de eerste keer in bijna vijf jaar komt de Brit weer met een nieuwe plaat.  Het album bevat een mix van nieuw materiaal als covers. Enkele songs zoals "Rocking Chair" en "When Somebody Thinks You’re Wonderful" zullen de Eric Clapton concert gangers bekend klinken daar Eric deze songs al geregeld gespeeld heeft bij zijn concerten.  De man heeft inmiddels de gezegende leeftijd van 65 jaar bereikt en heeft zijn wilde haren lang geleden al verloren. Een stomend bluesrock-album zal ook niemand meer van hem verwachten.

Zijn vorig album "Back Home" was overduidelijk een terugkeer naar meer gestileerde en meer pop- en radiovriendelijke composities, in tegenstelling tot het bluesrepertoire dat hij de voorbije jaren vooral speelde. Reggae, blues of ballad: Clapton is van alle markten thuis en dat liet hij op deze plaat horen, Clapton klom daarmee weldegelijk uit het dal. Na heel wat mindere albums kon het eigenlijk alleen maar beter gaan. Clapton is op zijn sterkst wanneer hij de pure emotie in muziek omzet. Veel echte blues en lange solo's hoef je niet te verwachten. Natuurlijk is de muziek van Clapton met de jaren wat gezapiger geworden maar hij zit met zijn nieuwste album "Clapton" aan de goede kant van de streep, zelfs wel één van zijn beste platen.

Zijn 19e soloalbum telt veertien tracks en trekken als een rustig kabbelend bergbeekje aan je voorbij. Zeker, de nummers zitten goed in elkaar. Het album werd mede geproduceerd door gitarist en producer Doyle Bramhall II en staat als een huis en de stem van Clapton is, in tegenstelling tot die van een aantal generatiegenoten, niet volledig geruïneerd door overmatig drank- en drugsgebruik. We weten al langer dat deze gitaarvirtuoos niet tot de beste zangers van de wereld behoort, maar je kan deze rasartiest nergens op slechte tonen betrappen. Clapton heeft zich daarnaast omringd met zeer bekwame muzikanten, en bekende namen als JJ Cale, Allen Toussaint, Steve Winwood, Sheryl Crow, Wynford Marsalis en Dereck Trucks spelen ook een nootje mee.

Het resultaat is een album dat niet alleen wat wegheeft van de eeuwenoude traditionele brassbands maar ook vrij onbekende country blues en gloednieuwe originele songs bevat. Een album dat niet alleen relaxt en verhelderend is, maar ook anders dan we van Clapton gewend zijn, al opent het album met een ouderwetse blues, "Travelling Alone", badend in een prettig hammondorgelgeluid. Wat zijnfans niet beseffen is dat Clapton dit album bewust een andere twist heeft gegeven, wat hij zelf al zegt dat het compleet vernieuwend is, voor hem en voor de fans. Vergelijken maken met zijn vorig werk  is dan ook compleet zinloos, vooral nu dat je in uw achterhoofd weet dat dit bewust een vernieuwend album is geworden. Het merendeel van de songs zijn jazzyachtig, zoals het reeds vernoemde "Rocking Chair", maar je hoort zelfs dat er een beetje een jaren 30' sfeer huist. Met de toeters en bellen die er soms doorheen komen, zoals in het bluesy "Judgement Day" met in dit nummer het fraaie mondharmonicawerk van Kim Wilson.

Het speelplezier spat ook in de andere songs van de plaat af, gewoon heerlijk om Clapton weer ouderwetse blues uit de tijd van Robert Johnson te horen spelen, al speelt hij hier "Can’t Hold Out Much Longer" een fantastische cover van Little Walter met wederom dat meeslepende mondharmonica van Kim Wilson. Daarentegen geeft Wynton Marsalis een prachtige trompetsolo in "How Deep Is The Ocean", de eerste single van het album. Clapton is het best in het heerlijke "Hard Times", zich uitlevend op gitaar natuurlijk.

Eric Clapton heeft zijn sporen als gitarist in de muziekwereld al ruimschoots verdiend, en tegenwoordig maakt hij alleen nog maar muziek voor zijn eigen plezier zou je denken, maar ik moet bekennen dat hier een mooi eindproduct tot stand is gekomen. Clapton's sublieme spel en muzikale fantasie verheffen deze plaat tot een luisterrijk evenement, dat niet onderdoet voor alles wat Clapton de laatste jaren heeft gemaakt, want de heerlijkste en goedmoedigste laid-back klanken rollen op "Clapton" uit de geluidskasten, een plaat die rijpt bij elke keer draaien, ééntje die wel eens zou kunnen uitgroeien tot een tijdloze plaat.

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label : Reprise Records
Distr.: Warner Music