PATRICK SWEANY - THAT OLD SOUTHERN DRAG

Nu bijna vijf jaar geleden maakte ik als recensent mijn intrede in de Rootstime familie. Als allereerste wapenfeit mocht ik als bespreking een cd van een zekere Patrick Sweaney uit Ohio doen, iemand die mij toen nog volstrekt onbekend was. "C'mon C'mere" zoals die bewuste plaat heette, was een complete ommekeer na zijn in eigen beheer uitgebrachte akoestische bluesdebuut "I Wanna Tell You" en "Henryfordbedroom". Niemand minder dan Dan Auerbach had namelijk deze keer voor de productie gezorgd samen met Jimbo Mathus, beiden bekend van Mississippi Allstars en Black Keys. Zodoende kregen we eigenzinnige hedendaagse blues te horen, zoals we 't ook van die heren gewoon waren. De plaat maakte een diepe indruk op me, een zeer aangename start was dit zeker, en als alle volgende te bespreken schijven van dit kaliber bleven zou het een droom worden.

Een droom inderdaad, want in de realiteit van de echte wereld er worden namelijk naast goeie cd's, spijtig genoeg ook nog heel wat cd's van mindere kwaliteit op ons losgelaten. Om het kaf van het koren te scheiden, werken wij ons echter met de glimlach door een grote hoop rootsreleases, om jullie, onze lezers, te informeren.

Net als op de supersterke opvolger van C'mon: "Every Hour Is A Dollar Gone" (met het heerlijke "Hotel Women") uit december 2007 heeft Patrick Sweany met deze nieuwste, getiteld "That Old Southern Drag" opnieuw topkwaliteit afgeleverd. Ditmaal geen Auerbach als producer, maar Joe V. McMahan, die we kennen van zijn werk bij Allsion Moorer, Webb Wilder en Mike Farris en die leverde prima werk in de studio in Nashville . Scott McEwan (Tarbox Ramblers), Tim Marks (Will Kimbrough, Taylor Swift), en Chris West (The Dynamites), zorgden voor zijn begeleiding. Naast de gebruikelijk bluesroots laat Pat hier horen hoe hij op zijn muzikaal palet steeds meer kleuren is gaan gebruiken.

Zijn stem klinkt op iedere nieuwe release rijper en soulvoller, en ook zijn muziek evolueert iedere keer wat verder in de richting van de soul en weg van dat Black Keys geluid van enkele platen terug. Een nummer als "More & More" heeft daardoor meer de sound van het werk van de te jong gestorven "witte neger" Eddie Hinton. Een andere prachtsong is "Shoestring" waar de ruige gravelstem zich perfect vermengt met de bluesy, rockende gitaarriffs van Patricks gitaar. Twaalf songs lang weet hij zo te boeien, of het nu met een knappe rocksong als "Temptation" is, of de ingehouden, akoestische kracht van het contemplatieve "Frozen Lake", telkens merk je dat Patrick Sweany een grote songschrijver én performer is. Aanrader!

(RON)

Artiest info
Website  
 

Label: Nine Mile Records
Distr: Sonic Rendezvous

video