KING MO - KING Of THE TOWN

Met het oude vertrouwde krakende geluid van een pick-up naald die het einde van een lp nadert en wat Japanse kreten opent het eerste echte studio album ‘King Of The Town’ van de Nederlandse formatie ‘King Mo’. Vol verwachting klopt mijn hart, want de verwachtingen zijn bij mij hooggespannen. Het was immers niets dan lof en prijzen welke deze formatie de afgelopen jaren over zich heen kreeg. Hoogtepunt voor de band was natuurlijk hun deelname aan de ‘Blues Challenge’ in Memphis waar de band zelfs door wist te dringen tot aan de halve finale. Dit alles leidde uiteindelijk tot een heus platencontract bij het label CRS, iets wat in deze tijd niet voor veel bands meer is weggelegd.

Voor het verschijnen van dit album liet zanger Philip Bastiaans (Phil Bee) al in diverse media weten dat de band weleens uit een ander vaatje zou kunnen gaan tappen en dat men niet alleen meer als Bluesband zou gaan opereren. Een logische gedachte daar de aanhang van de Blues slinkende is. Gezien het stemgeluid van Phil Bee en de aanwezigheid van Colly Franssen met zijn Hammond B3 zou een draai richting de soul muziek een logische keus zijn geweest, maar de band laat zich na het beluisteren van deze cd niet in een hokje plaatsen. De mannen laten horen meerdere stijlen tot in de puntjes te beheersen, zodat deze cd bij een grote groep muziekliefhebbers zeker in de smaak zal vallen. Zo opent de cd lekker stevig met het nummer ‘Everyday day You’re Runnning’, een eigen compositie van de hand van het snarenwonder Sjors Nederhof en de reeds eerder genoemde Phil Bee. Naadloos is de overgang naar ‘I Was Wrong’, een schuldverklaring waarin Phil wel degelijk laat horen dat zijn stem ook in verheffing prima blijft klinken. Opvallend is dat op deze cd het Hammond orgel een grotere rol krijgt toebedeeld dan op de vorige twee live opgenomen cd’; wat mij betreft een prima zaak! ‘200 Miles’ is een prachtig ingetogen nummer waarin Sjors laat horen dat hij onlangs niet voor niets is uitverkozen tot beste bluesgitarist van Nederland. Dit nummer staat overigens verderop ook als een geheel instrumentaal nummer op de cd. De eerste cover is 'I'm A Ram', van de hand van Al Green, met lekkere funky gitaarlicks en wederom prima Hammond werk blijkt deze funky stuff ook al geen enkel probleem te vormen voor de band. Dat de band de Blues de rug toekeert is zeker niet het geval en dat is te horen in het titelnummer ‘King Of The Town'. Wat mij betreft ronduit het mooiste nummer van deze cd. Heerlijk zoals Colly in dit nummer het orgel beroert. Ook in ‘Coming Home’, een door Phil Bee bewerkte versie van het instrumentale nummer ‘Texan Top’ van Dave Spector, en het daarop volgende ‘The Shape You’re In’ klinkt de blues ook weer in volle glorie.

Onheilspellend begint het laatste nummer ‘Take Me As I Am’ waarin zelfs de brabbelende Japanner kort terugkeert. Zelf vind ik dit nummer van een iets mindere kwaliteit dan alle vooraf gaande nummers zeker gezien het vreemde eindstukje. Met de nieuwe bassist Roelof Klijn en de uitstekende drummer Henk Punter beschikt de band over een prima ritmesectie. De verrassing voor mij op deze cd is Colly Fransen die zijn ‘coming out’ lijkt te beleven. En ja, over de kwaliteiten van Phil en Sjors kan ik duidelijk zijn: 'klasse’. Al met al een prima cd!

Ruud Monde

10 september 2011 - 'La Nuit Du Blues' - Montignies-Sur-Roc
In Oktober volgt er een cd promo tour door Duitsland.

 

Artiest info
Website  
 

Label: Continentel Records
Distr.: Munich Records