Ik lijd al een aantal weken aan 'singer-songwriter moeheid'. Een kwaal die wel vaker voor komt bij mensen die singer-songwriter muziek normaal gesproken een warm hart toedragen, maar dit keer is het hardnekkig. Maar ik heb het juiste medicijn gevonden: een hele goede singer-songwriter plaat. Het is de middelmaat die je nekt, maar gelukkig helpen de echte uitschieters je er weer bovenop. Die uitschieter komt van Owen Temple. Hoewel deze naam niet bij iedereen meteen een belletje zal doen rinkelen en dat in zijn genre, waarin de ‘veelbelovende’ singer/songwiterplaten elkaar in hoog tempo opvolgen, is Owen Temple beslist een buitenbeentje. De regelrechte stortvloed aan releases afkomstig uit de Lone Star State, die de jongste jaren over ons heen gutste, ligt hier voor de florerende Texaanse muziekscène eigenlijk aan de basis van een soort averechts effect. Als je het goed gewend bent, wil je immers altijd maar beter en beter. En tegen die hoge verwachtingen blijken al lang niet meer alle Texaanse producten opgewassen. Geen probleem echter voor de in Kerrville, Texas, geboren Temple! Diens laatst verschenen album "Mountain Home" betekent in vergelijking met zijn vorige verschenen albums een gigantische sprong voorwaarts.

Sinds de periode tussen zijn debuutalbum "General Store" (1997) en de opvolgers daarvan "Passing Through" (1999), "Right Here and Now" (2002), "Two Thousand Miles" (2008) en "Dollars and Dimes" (2009) zowel met betrekking tot zijn composities, als ook de uitvoering daarvan, heeft hij echt een enorme vooruitgang geboekt. "Mountain Home" is dan ook een verrassing van de allerzuiverste soort. Liefhebbers van zijn muzikale broeders Cory Morrow, Wade Bowen en Randy Rogers, met wie hij in het verleden vele songs samen schreef, of grootheden als Robert Earl Keen, Guy Clark en James McMurtry met wie zijn muziek wel raakvlakken heeft zullen met deze nieuwe cd van Temple hun pret niet op kunnen.

De muziek op Owen's zesde plaat biedt barre eenvoud, maar kenmerkt zich allerminst als een hapklare brok. De intensiteit echter dwingt je automatisch tot meerdere beluisteringen, en je zult ervaren dat de muziek groeit. Op "Mountain Home" horen we een bijzonder storyteller aan het werk. Alleen de teksten maken deze plaat daarom al de moeite waard, maar Temple maakt ook nog eens geweldige muziek. Muziek die opvalt door de bijzondere sfeervolle muzikale begeleiding van Charlie Sexton (bas, bariton gitaar), Bukka Allen (keyboards), Tommy Spurlock (pedal steel), Adam Carroll (harmonica), drummer Rick Richards, en de backing vocals van Gordy Quist en Jamie Wilson kleuren prachtig bij Temple's heerlijk stemgeluid. Met deze stem neemt hij ons mee op een muzikale trip langs melodieuze countryrock, akoestische ballades en typisch Texaans singersongwritermateriaal allen voorzien van de nodige verhalende teksten over excentrieke gasten uit het rurale Texas. Deze onderwerpen liggen in songs als "Small Town" en "Old Sam" dan ook dicht bij elkaar.

Voor de 10, goed in het gehoor liggende songs, kreeg hij soms medewerking van Charlie Sexton, Adam Caroll en Gordy Quist, zoals het intense "Danger and Good Times", dat hij samen schreef met Carroll en Scott Nolan, meteen ook het meest meeslepende nummer en hoogtepunt van deze plaat. Naast deze uitschieter zijn het reeds vernoemde "Old Sam", over Sam Houston, de vroegere gouverneur van Texas en het afsluitende "One Day Closer To Rain" ook heerlijke nummers. Nog niet overtuigd? Luister dan eens naar "Jacksboro Highway" waarin de gelijknamige snelweg van Forth Worth naar Jacksboro door Temple wordt bezongen of het bluesy "Medicine Man", ook twee andere hoogtepunten van een cd die behoort tot de meest imponerende singersongwriters-cd's van de laatste maanden.

"Mountain Home" is opgenomen met producer Gabriel Rhodes, de zoon van songwriter Kimmie Rhodes, en laat tien songs horen die eerder loom zijn uitgevoerd, maar wat deze plaat pas echt onderscheidt van de meeste andere cd’s in dit genre is de indringendheid van zijn songs over de dagelijkse dingen van het leven. Geen minnaar van het genre kan zich veroorloven deze plaat links te laten liggen. Zulke mooie liedjes, zulke mooie teksten, zulke prachtige uitvoeringen! Dit is gewoon een pracht-cd van een enorm talent.