Met het uit dertien tracks samengestelde nieuwe album “Time Cuts The Ties” is de alternatieve country-popgroep ‘Dropkick’ uit Schotland al aan hun tiende officiële plaat toegekomen sinds hun ontstaan. Dat begin dateert van ergens net voor de eeuwwisseling in een school waar de broers Alastair en Andrew Taylor samen met Ian Grier hun broek versleten. Na een pauze van 5 jaar voor diverse zijprojecten en meerdere personeelswisselingen bij ‘Dropkick’ is stichtend lid Ian Grier er uiteindelijk opnieuw terug bijgekomen als stevige derde peiler van de band.

Doorheen de jaren hebben ze hun originele punksound meermaals bijgestuurd in de richting van popmuziek en Americana, vooral onder invloed van voorbeeld gevende bands als ‘The Jayhawks’ en ‘Wilco’. Met hun zevende plaat “Dot The i” slaagde ‘Dropkick’ er ook in om ingang te vinden bij Rootstime, waar we nadien ook enthousiaste reviews schreven voor nummer acht “Abelay Hotel” en nummer negen “Patchwork”, hun cd die eind 2009 op de markt kwam.

Ook met hun tiende plaat op rij blijven de drie muzikale vrienden op de vertrouwde leest verder gaan met catchy popmelodieën en harmonieuze samenzang op een bedje van elektrische gitaren en opgewekte powerpop. Van de dertien songs op “Time Cuts The Ties” schreef Andrew Taylor er tien en nam Alastair Taylor er drie voor zijn rekening. Niet dat het zoveel verschil uitmaakt want qua sound blijft ‘Dropkick’ de voorkeur geven aan een veilig, makkelijk herkenbaar geluid. De enige verandering ten opzichte van hun recentste platen is de toevoeging van instrumenten als piano, orgel en violen.

Dankzij internet is ‘Dropkick’ al een tijdje bijzonder populair in Spanje waar ze nu ook een uitgebreide tournee gepland hebben ter promotie van deze nieuwe plaat. De harmonieuze samenzang in pure Californische ‘Beach Boys’- of ‘Eagles’-stijl blijft het voornaamste kenmerk in de radiovriendelijke muziek van ‘Dropkick’ op dit album. Compositorisch wordt er hier en daar ook wat geleend bij de grote broers van ‘The Beatles’, maar als dat goed gedaan wordt stoort het ons minder.

In vergelijking met de twee laatste cd’s van ‘Dropkick’ vinden wij wel dat het hier wat minder gemakkelijk is om de potentiële hits aan te duiden. Toch willen we graag een gokje wagen en tippen wij op “Bad Line”, “Nowhere Land”, de swingende oorwurm “Hold On”, pianoballad “Will You Still Be Coming Back?”, “It’s Time” en slotnummer “Going Over Old Ground”. Maar het kunnen eigenlijk net zo goed de andere tracks uit “Time Cuts The Ties” zijn die de wereld weldra via airplay zullen veroveren.

(valsam)