PHILIP KROONENBERG & HIS AFRICAN EUROPEAN MAGIC BAND – READY FOR TAKE OFF

Philip Kroonenberg is een naam die met enkele cd’s in mijn platenkast vertegenwoordigd is. De zaken die ik van hem heb zijn al enkele jaren oud. Ze zijn ook al die tijd niet uit de kast geraakt. Kortom, toen deze nieuwe plaat in de bus viel was dit een complete verrassing. Blijkbaar was deze Nederlandse singer songwriter die rootsgetinte plaatjes maakte nog actief.

Een blik op de titel van de plaat en de naam van de groep roept onmiddellijk een dubbel gevoel op. Krijgen we hier de zoveelste artiest die Afrikaanse tintje aan zijn muziek toevoegt omdat dit “goed” staat of is het een geslaagde kruisbestuiving die een meerwaarde geeft aan de muziek?

De ontstaansgeschiedenis van de plaat is simpel: Philip en Moussa Traoré hadden elkaar al gemaild. Op een zekere junidag in 2010 stapte deze Malinees binnen ten huize Kroonenberg en ze begonnen te musiceren in de tuin. Dat bleek goed te klikken. De dag erna probeerden ze dit opnieuw en weer hadden ze dat speciale gevoel. Snel, want Moussa was maar enkele dagen meer in het land, werd een studio geboekt en namen ze 14 songs op. Er waren al enkele muzikanten bij. Achteraf werden er nog enkele muzikanten aangezocht om bijkomend de nummers in te spelen. Onder die muzikanten een tweede Malinees: Zoumana Diarra, die verschillende snaarinstrumenten( ngoni, kora…) bespeeld.

Openen doen ze met een ritmisch, broeierig “Consolation” dat met de harmonica, blazers en percussie iets heeft van een sloom “Congo Square”. In het zonnige “Camp Love” neemt de Afrikaanse gitaar de hoofdrol en zorgt voor de zonnige sfeer. En er staan meer van die zonnige nummers op: “Invisible Game” (met een reggae feel) of “ Let It Ride” ( het meest Afrikaans getinte nummer). Op “Yellow Light” is de combinatie van vrolijkheid en ritme zo geslaagd dat dit ongetwijfeld een vlotte radiohit kan worden. Wat mij betreft is het snarenspel van Moussa en Zoumane minstens even knap in het ingetogen “Something Is Wrong”.

Maar Philip blijft natuurlijk een singer songwriter die een groot fan is van JJ Cale. Daarom zijn er ook nummers als “I Fell In Love” of het aan Dylan schatplichtige “She Ain’t Got Nobody”. In “CC” is het de dobro van Erik Rutjes die de hoofdrol speelt. In “Ball And Chain” komt er zelf blues aan te pas, dat een klein woestijn zandrandje krijgt. Een van de beste nummers van de plaat is voor mij “Let Love Come Around”. Maar in de concurrentie is groot en komt zeker ook van het vrolijk huppelende titelnummer.

De beginvraag was of dit mee surfen was op een trend. Ik kan je verzekeren: Philip Kroonenberg is teveel een rasartiest om hieraan toe te geven. Dit is gewoon een plaat met 14 steengoede songs die spatten van het spelplezier. En daar kan die Afrikaanse invloed wel voor verantwoordelijk zijn. Mooie plaat.

(Lisael)

Artiest info
Website  
 

Label: Inbetweens Records

video