DAVINA AND THE VAGABONDS - BLACK CLOUD

Trombone, trompet, contrabas en dan die energieke stem incluis pianospel van zangeres Davina Sowers, ook nog de ‘hardst werkende vrouw in Minnesota’ genoemd, - 300 concerten per jaar- , het maakt dit ‘Black Cloud’ album tot een van de verrassingen in deze lentetijd. Nochtans had de groep voordien reeds albums uitgebracht. Edoch, als Davina en haar Vagebonden met dit album nu niet in Europa doorbreken, dan is er iets grondig mis in het rechtvaardigheidsgevoel van de genadige muziekgoden of de concertpromotoren, want dit album sprankelt en deint uit als een zomerse exploderende zonnegloed.

Muzikante en componiste Davina, klassiek getraind, begon als kind al piano te spelen en sloot sindsdien een liefdesverbond met de pianotoetsen die zij met vitaliteit en de spirit van het uitbundig New Orleans oplaadt. Haar dynamisch pianospel met daarbij de gouden koperklanken van trompettist Dan Eikmeier - The Dakota Jazz Club - en trombonist Darren Sterud kleuren dit ‘Black Cloud’ album met ongebreidelde levenslust. Alle instrumentalisten zaten al een tijdje in de muziek- of jazzbranche. Een gitarist zit er niet bij in het clubje maar bassist Michael Carvale met staande bas en cello is een extra troef voor de meerwaardezoekers. En op het jazzy ‘Bee Sting’ met betoverende baslijnen speelt Davina ukelele.

De temperamentvolle Davina presenteert haar mix van blues, jazz, soul, dixie en swamp met een brio alsof zij de songs opdiept en puurt uit een samenscholing van herinneringen, invallen, impulsen en stuwende krachten. Zij schreef alle songs zelf en die variëren in genre, tempo en gevoel. Van bij het eerste instrumentale ‘Vagabond Stomp’ heb je zin om aan te sluiten en mee op te stappen, eventueel het op een looppas te zetten bij ‘Start Runnin’. Haar wervelend pianospel en de koperblazers zuigen je aan. Soms is het alsof zij vuur in haar teksten blaast of deze op haar tong proeft. Dan weer ontpopt zij zich als een ironische vrouwelijke Randy Newman, zoals bij het swingende ‘Lipstickandchrome’. Soms toont zij zich langs haar kwetsbare kant zoals bij het tedere ‘Sugar Moon’ met de cello die uitgeleidt. De droefgeestige slowblues ‘River’ met een trombonesolo komt over als een schuldbewuste belijdenis.

Haar unieke stem waarin gladgeschuurde kiezelsteentjes lijken te huizen heeft een magnetisch effect, zoals bij ‘Black Cloud’ of het suggestieve ‘Pushpin’, die aan de performances van de jaren 1940 zangeressen herinnert. Als een kruising van Marcia Ball en Katie Webster werpt zij zich op de pianotoetsen maar wanneer zij het Gospelachtige ‘Carry Him With You’ vertolkt, met alleen delicate pianobegeleiding, ontluikt in haar de ziel van Etta James wanneer deze een liefdessong aanheft. Ook het narratieve ‘Let’s Bring It Back’, dat zich swampy, zwoel en filmisch ontwikkelt, is een ander hoogtepunt. Er bestaat geen twijfel over dat deze zangeres en haar bevlogen muziekkompanen Live hetzelfde impact zullen hebben als de aanzuigkracht in een New Orleans optocht, waar de uitbundigheid enkel even plaats maakt voor een ingetogener moment wanneer een bepaalde herinnering schrijnt. Het is dus ten zeerste aanbevolen om op het Duvelblues festival in Puurs vooraan te staan.

Marcie

24/05/12 Amsterdam Paradiso
26/05/12 Puurs BELGIUM Duvel Blues Festival
27/05/12 Gooreind Belgium Goor Blues

 

 


 

Artiest info
Website  
 

Label: Roustabout Records