WALT WILKINS – PLENTY

Wie de naam van de vandaag weer in Austin, Texas residerende Walt Wilkins uitspreekt, noemt hem beter in één adem door met andere grote singer –songwriters uit Texas zoals Guy Clarck of Townes Van Zandt. Deze zoetgevooisde artiest is in onze contreien misschien minder bekend, maar mag zich zonder schroom aan de zijde van de allergrootsten scharen, in zijn eigen stijl. Dit bewijst hij nogmaals op zijn nieuwste release “Plenty”, waar hij uitpakt met een twaalf songs tellend album die een dankbaar tribuut zijn aan zijn aan zijn geboortestreek, die hem opnieuw met open armen ontving, na zijn terugkeer een paar jaar geleden uit het country-mekka Nashville, waar hij tien jaar verbleef. Het is bijna onnodig te vertellen dat dit een album is geworden dat recht uit het hart geschreven is, met de medewerking van een aantal boezemvrienden, die Walt als zijn familie beschouwt.

De mensen die aan zijn zijde staan zijn niet van de minste met natuurlijk zijn onafscheidelijke compadres de Mystiqueros, Liz Rose, Lori McKenna, zijn echtgenote Tina Mitchell Wilkins en nog een ellenlange lijst artiesten die maar al te graag hun steentje wilden bijdragen aan dit album . Je hoort letterlijk dat hier maar één hart klopt door de country, soul, blues, tejano, verhalende folk en cowboy songs, die overgoten met een glaasje rode wijn, de charme en het pretentieloze van deze mensen in je huiskamer laat weerklinken. Spits je oren, want Walt Wilkins heeft altijd iets treffend te vertellen in zijn teksten, net zoals zijn Mystiqueros en de gastartiesten met hun instrumenten en stemmen de juiste gevoelige accenten weten te leggen.

De verbondenheid met je geboortestreek, waar zoveel herinneringen voor het rapen liggen achter elke hoek van de straat, elke boom, elke rots, elke rivier, laten diepere sporen na bij een mens dan je wel zou denken. Dit mocht ook Walt Wilkins ervaren bij zijn terugkeer in Austin, dat hem met open armen ontving. Het album zit vol songs die verwijzen naar de schoonheid van de dingen die je niet moet gaan zoeken in glamour, rijkdom en glitter, maar in vriendschap en liefde, liefde voor je medemens, de natuur en de kleine dingen. Zo laat Walt ons wegdromen in de koele schaduw van een boom, op de tonen van de hemels klinkende country blues ballade “Just Be”, waar zijn tedere akoestische tokkel, de Tom Petty fluister in zijn stem, een warm opwellende pedal steel en de rootsklanken van een roestige Dobro je onweerstaanbaar kippenvel doen krijgen. Zijn de herfstnachten dikwijls koud en kil, dan voelden ze nooit zo hartverwarmend aan als in de romantische country ballade “Soft September Night”. Telkens weer weet Walt Wilkins zowel muzikaal als met woorden de juiste snaar te raken.

Terug thuiskomen brengt automatisch een blij weerzien met zich mee, maar een ontmoeting met een knappe jeugdvriendin met wie het niet zo goed gaat, treft Walt zo diep dat hij er een ontroerende en toch zeer hoopvolle ballade rond schreef, “Hang On To Your Soul”. De woorden: geloof niet in de spoken in je hoofd, geef nooit op, geloof in jezelf en je eigenheid zelfs na de grootste tegenslagen in je leven, krijgen met warme keyboard klanken, melancholische strijkers en een weids solerende elektrische gitaar nog meer trefzekerheid.

Walt Wilkins is een klasse apart. In het vurig rockende “Ain’t It Just Like Love” legt hij Bruce Springsteen het vuur aan de schenen en laat hij deze song met kletterende castagnetten in tejano stijl nog verleidelijker klinken, terwijl hij “In Rain All Night” ons gemoed laat vollopen met de soulvolste country ooit. In de schitterende roestige country rocker “Like Strother Martin” mogen we proeven van het ruwe country rockende kantje van Walt Wilkins, in een song waar zowel Steve Earle als een andere Texaanse country outlaw, James Mc Murthry zouden van watertanden.

In welke stijl Walt ook uitpakt, deze plaat maakt krassen op je ziel met zijn voor iedereen zo herkenbare vertelsels. Ook Walt heeft zijn zwakke momenten van eenzaamheid en twijfel, zoals hij toegeeft in het verstillend op akoestische gitaar getokkelde “Gray Hawk”. Eén van de mooiste zinnen bewaart Walt Wilkins ons echter in het subtiel akoestische getokkelde “Between Midnight And Day”, waar hij met de woorden "This Life That I Live Is Mostly A Gift From These Songs I Play”, dankbaar dit album afsluit.

Walt Wilkins heeft met “Plenty” één van de mooiste platen uit zijn carrière gemaakt, heel persoonlijk, maar tevens een wijze, warme boodschap voor iedereen die het horen wil. Er is zelfs nog beter nieuws. Walt Wilkins komt dit najaar in oktober op tournee in onze contreien. Hou jullie concertkalander nauwgezet in de gaten.

Yvo Zels

Artiest info
Website  
 

Label: Ride Records