LYNN TAYLOR – BARFLY

Het verhaal van deze Lynn Taylor (een man in dit geval) is zoals dikwijls in de muziek het geval is. Opgegroeid in Louisiana en Tennessee, als zoon van een priester, op een dieet van Dylan, Prine, Young en Clark. Op jonge leeftijd met de string band “Felix Wiley” zijn geluk gaan beproeven in Nashville. Daar na een aantal jaren (in 2000) gestopt om een familie te stichten en een vaste job te hebben. Wel nog regelmatig met de bevriende muzikanten optrekken om in 2009 solo te proberen. Zo komt Paul Burch onder de indruk van de man en besluit hij een cd te produceren.

Op deze eerste cd krijgt hij als begeleidingsband mee The Barflies. Een naam voor niet de minsten: Paul Burch zelf, Jen Gunderman en Thomm Jutz. Namen die liefhebbers van het roots muziekwereldje wel al op enkele platen in hun kast staan hebben. De muziek van Lynn kan je in het vakje duwen waar ook Hayes Carll, Tod Snider en Rod Picott inzitten.

De plaat bestaat uit 12 nummers, allen zelf geschreven. Er is een evenwichtige afwisseling tussen uptempo en trage nummers. Mijn voorkeur gaat uit naar de uptempo nummers. Waarschijnlijk omdat de wat lijzige stem van Lynn daarin minder op de voorgrond komt.

“Beefboy Jack & Mississippi John” is een knappe bluessong die vaart heeft en de slide gitaar van virtuoos Thomm Jutz laat schitteren. Opener “It’s Allright” is muzikaal sterk, uptempo, en laat het beste vermoeden voor de rest van de plaat. De titelsong is een mooie slepende song met de nodige rock geut in de gitaar en de tweestemmige zang die bekoort. Traag qua tempo, maar door de New Orleans feel in deze categorie is “Decatur Street”.

Een prettig voortkabbelende rocker is “Once Again”. Cynisch, zowel op muzikaal als op tekstueel vlak is “She Had A Laugh” waar de gitaar een Southern Rock tint krijgt. Een rommelig garage sfeertje wordt opgeroepen in “Go Back” met gitaar en orgel die rammelig tegen elkaar opdoen. Een van de sterkste nummers van de plaat is de country rocker “It All Comes ‘Round”.

Voor de trage nummers is zijn stem wat minder. Hier zou hij misschien best wat hulp inroepen in de toekomst. Niet dat de songs slecht zijn maar “Stay With Me” valt zo op het einde wat in het water. Dat het ook anders kan bewijst hij in “Decent Shoulder” met een mooie slide gitaar die de song de nodige accenten geeft om te blijven boeien. “Though You’d Fly Away” krijgt van Jen Gunderman een mooie accordeonsolo en die meerwaarde redt de song.

Conclusie: sterk debuut van een man die we zeker verder moeten volgen. Deze plaat mist een tikkeltje om boven het grote aanbod uit te steken maar ze is zeker in de categorie sterke platen te plaatsen. Iets inventiever zijn in de slows en we krijgen een echt grote plaat van deze man te bespreken. Hopelijk heeft hij de smaak te pakken om verder te musiceren.

(Lisael)

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Good Dirt Records
Info: Info: Michael J. Media