JIM CUDDY - SKYSCRAPER SOUL

Bijna zes jaar na "The Light That Guides You Home" (2006) komt de Canadese singer-songwriter Jim Cuddy eindelijk met een nieuwe plaat, al is dit album origineel reeds opgenomen in 2011. Met dit album wist Cuddy toen zowel de critici als een grote groep muziekliefhebbers aan zich te binden. Hierdoor zijn de verwachtingen met betrekking tot zijn nieuwe plaat "Skyscraper Soul" bijna onrealistisch hooggespannen, maar na één keer horen durf ik al wel te concluderen dat Jim Cuddy deze verwachtingen met gemak waar gaat maken.

Jim Cuddy kennen we natuurlijk ook als zanger van Blue Rodeo. Deze band opgericht in 1984, bewijst sinds het debuutalbum "Outskirts" in 1987 al jaren aan de top te staan in Canada, want voor velen vormen ze de soundtrack van hun leven. Op al hun platen kiest de band voor een aangenaam relaxte benadering van de muziek, waarbij vooral de beide zangers en gitaristen Jim Cuddy en Greg Keelor, voor een eigen geluid zorgen en daarom is Blue Rodeo een band die zich niet gemakkelijk laat vergelijken met andere bands. Of de nummers nu liefde of familie uit zijn wereld of de onze reflecteren, deze liedjes en verhalen maakten hem geliefd bij miljoenen mensen in Canada. "Skyscraper Soul" ligt dan ook in het verlengde van zijn werk met deze band, voelt gewoon wat sentimenteler aan als het zou kunnen wonen in het hart van Americana.

De prachtige en vaak bijzonder rijke orkestratie is wat mij betreft hetgeen dat het meest opvalt bij eerste beluistering van "Skyscraper Soul". In de meeste tracks wordt flink uitgepakt, maar hiertegenover staan altijd bijzonder ingetogen en zelfs bijna breekbare passages, wat de plaat flink wat dynamiek geeft. Cuddy kiest hierbij gelukkig voor steeds andere vormen. Door o.a. Blue Rodeo's bassist Bazil Donovan, violist Anne Lindsay, drummer Joel Anderson, trompettist Bryden Baird, de prachtige dobrolijnen van Colin Cripp gemengd met het ambitieuze pianowerk van Steve O'Connor krijgen de nummers een bepaalde ruimte die zeer gedefinieerd is, maar de trukendoos blijft ook wel eens dicht. Ook de stem van Cuddy is op "Skyscraper Soul" zeer veelzijdig. Cuddy kan op deze plaat zachtjes fluisteren, maar ook flink uithalen, waarbij hij ook de hoge noten fraai weet te raken. Vergeleken met de vorige twee soloplaten laat "Skyscraper Soul" de nodige groei horen.

Met het openende titelnummer stelt onze singer-songwriter het leven in Toronto op een romantische manier in vraag, en is dit meteen de ietwat melancholische, enigszins optimistisch toon van de songs die we verder gaan horen. "Everyone Watched the Wedding" barst uit zijn voegen met de centrale strijd tussen geluk en ellende, of vice-versa - de laatste, in dit geval. Het is prachtig vorm gegeven, en zodra u zich begeeft naar zorgeloos geluk, wordt je teruggetrokken in de realiteit: "Everyone watched the wedding, two people in love / Two people whose blessing comes from higher up above / They’re not like you and me, they were destined to be / Oh everyone watched the wedding, couldn’t get enough / At least for one moment we were right there up above / Looking down on all that royal fuss / Monday we were back upon the bus." De rest van het album is zeker geen vulmiddel, het vraagt gewoon … dat je er naar luistert. Mijn favoriete nummer op de plaat is veruit "Still Want You". Het is heel country, maar ook zeer swingend, waarbij we op enkele momenten zijn lyrische vaardigheden horen, maar anderzijds ook op andere momenten zijn lyrische absurditeit. Andere uitschieters zij ook de evenzeer dansbare songs "What Is So Wrong" en "Regular Days", maar naast de instrumental "City Birds" en "Water's Running High" geschreven voor vrouwlief, Rena Polley's kortfilm "Four Sisters", zijn het meestal songs in de typische Cuddy stijl over relaties die misgegaan zijn of juist op het punt zijn om te stoppen.

Cuddy heeft de tijd genomen voor zijn nieuwste plaat en dat is een wijs besluit. Vrijwel alle songs zitten ongelooflijk knap in elkaar en verrassen keer op keer door de bijzondere arrangementen en tempowisselingen. In tegenstelling als veel van zijn soortgenoten weet Cuddy de orkestratie echter goed te doseren. Van overdaad is op "Skyscraper Soul" vrijwel nergens sprake, waardoor de schoonheid domineert. "Skyscraper Soul" is uiteindelijk niet alleen een plaat vol muzikale hoogstandjes, maar het is ook nog eens een plaat die op de achtergrond heerlijk voortkabbelt. Tijdloze muziek voor elke generatie. Laat er geen misverstand over bestaan!

Artiest info
Website  
 

Label: Blue Rose Records
Distr.: Sonic Rendezvous

video