ANGUS STONE – BROKEN BRIGHTS

Het overrompelend succes dat het sympathiek Australische broeder-zuster duo Angus en Julia Stone wereldwijd kende is bijna ongezien in het indie-folk wereldje. Op goed vier jaar en drie full albums verder, veroverden ze de harten van jong en oud en speelden ze voor uitverkochte zalen over gans de wereld. Het Stone vuurtje verspreidde zich op een kruissnelheid evenredig aan die van hun alom bekende single “Big Jet Plane”. Zijn Angus en Julia al van in hun jeugd gewoon om elkaar muzikaal en vocaal aan te vullen, dan wordt 2012 het jaar om even afstand te nemen van elkaar en zo kwamen zowel Julia als Angus met een eigen album uit. Voor Angus Stone wordt het zelfs een première, met een eerste soloalbum, zijn release “Smoking Gun” onder de schuilnaam Lady Of The Sunshine uit 2009 niet meegerekend. Op “Broken Brights” heeft hij niets meer te verbergen, profileert Angus zich onder zijn eigen naam en dweept hij geslaagd met zijn favoriete artiesten die we in de hoek van grote singer-songwriters als Bob Dylan of wijlen Ellioth Smith moeten zoeken, maar ook de elektrische gitaar geladen Neil Young & Crazy Horse sound gaat hij niet uit de weg.

“Broken Brights” is dus een knap afwisselend album geworden, met een al even vindingrijke titel die Angus Stone bedacht toen hij in een bos filmde en zijn sluiter open en dicht flitste van het felle tegenlicht. Wanneer je zijn stem hoort slepen in de op country fiddle en mandoline drijvende countryfolk liefdesballade hoor je met je ogen dicht een jonge Dylan tegen de Nashville Skyline flaneren en legt hij zijn twijfel over wederzijdse liefde vast in één zin: “Will She Bring Roses When I ‘m Dead?”. Ook “Only A Woman” met zijn organisch klinkende twaalfsnarige gitaren heeft een sterke "Knocking On Heavens Door"- Bob feel, maar stuwt door naar een knappe climax van doordringende elektrische gitaarnoten zoals een beste Neil Young uit zijn Blackie perst. Het melancholisch op warme akoestische gitaarstrum dromende titelnummer ”Broken Brights" dompelt je dan weer op wolkjes drijven in Ellioth Smith stijl, in een tocht vol heimwee naar de schoonheid van de jeugd. Ook het gezapige "Bird On A Buffallo" drijft op een repetitief akoestisch gitaarritme, maar wordt het vuur aan de schenen gelegd door een scherp snijdende seventies distortion op elektrische gitaar en kletsende elektronische meeklap percussie.

Hoe je het ook stelt, het is steeds heerlijk wegdromen op de warme vocalen van Angus Stone, die bovendien met de gepaste instrumentale accenten origineel uit de hoek weet te komen, zonder zijn seventies en sixties invloeden weg te moffelen. Zo lijken de eerste tonen van de country blues “The Blue Door” recht op een Johnny Cash tribuut af te stevenen, maar krijgt met de wijds echoënde, glasheldere Gretch klanken een weids en filmische Western bijklank, om dan met panfluit richting Zuid- Amerika uit te draven. Het parlando gezongen "Apprentice Of The Rocker Man" daarentegen, laat je in alle rust even high worden als "Walk On The Wild Side" van Lou Reed met zijn chorusvolle tremolo op gitaar en warme basnoten, maar elektronische riedeltjes en koortjes in de achtergrond zorgen hier voor een extra spacecake effect.

Angus Stone heeft met “Broken Brights” zijn echt volwaardig debuut als tijdelijk soloartiest niet gemist. De talrijke Stone fans kunnen enkel in de wolken zijn, want samen met de soloplaat van Julia en hun op stapel staande nieuwe album kan van 2012 enkel het Stone jaar bij uitstek maken. Op de koop toe kan je dit alles live gaan bewonderen in onze contreien, dus, snel wezen is de boodschap.

Yvo Zels

12/10 Botanique, Brussel
13/10 Tivoli, Utrecht (NL)

 

 


 

Artiest info
Website  
 

Label: Emi Music