FRANKIE CHAVEZ – FAMILY TREE

"Family Tree" is het debuutalbum van Frankie Chavez. Veel toepasselijker kan de plaat niet heten bij het bekijken van al de familiefoto's op deze cd. De Portugeze bluesman klinkt zo rauw en gruizig als een zwerver. Een zwerver die zich voedt met brokken vlees en melige aardappels. In 12 songs laat Chavez horen dat hij rauwheid op alle mogelijke manieren ten gehore kan brengen in zijn rurale blues. Rauw als de meesters van de Delta Blues, met soms de muziek van Ry Cooder in verweven. Ook vergelijkingen met Taste of Led Zeppelin kunnen niet van de hand gewezen worden. En als we het gaan zoeken bij hedendaagse bands, dan komen de Black Keys direct in aanmerking. Als je vaak naar muziek luistert en geregeld iets nieuws te horen krijgt, gebeurt het al wel eens dat je bij een plaat blijft hangen. Meer dan eens gaat het dan om een cd die echt goed is en die je, na een tijdje, nog steeds geregeld opzet. Cd’s die nog een stap verder gaan zijn heel dun gezaaid, maar er zijn bepaalde schijfjes die zo goed zijn dat ze je al de rest even doen vergeten en die er om smeken om constant gedraaid te worden. "Family Tree" is er zo ééntje. Meer zelfs, deze plaat is, sinds ik ze verleden week voor een eerste keer speelde, niet uit de cd-lader geweest. De man toont, naar mijn gevoel, met deze cd perfect aan hoe traditionele muziek hedendaags kan klinken.

Het album opent met het nummer "Airport Blues", waarin Chavez onder een dik aangezette bluesharp en vlijmscherp gitaarspel zijn voeten door het stof lijkt te slepen. Al even slepend is "I Believe I'll Dust My Broom", een klassiek bluesarrangement, compleet met trekkende en zuigende gitaar. Het meest duistere - en tevens haast dansbare - nummer van de plaat is "Old Habits". Deze songs zijn de openers van "Family Tree" waarvan negen eigentijdse bluessongs geschreven door Chavez zelf en twee covers, het zopas vernoemde "I Believe I'll Dust My Broom" van Robert Johnson en het afsluitende "Hey" van Frank Black. Dit laatste nummer, tevens een duet met Emmy Curl, is ééntje dat hij op zijn eigen wijze speelt maar dan wel op een prima wijze. Overigens bespeelt Chavez alle instrumenten op deze cd, alleen mondharmonica in de eerste song laat hij aan Nuno Quartin. Trouwens, roept hij op deze plaat wel vaker de hulp van andere muzikanten in om de drumkit te bespelen, maar geloof me wanneer ik zeg dat de bijdrage van Zé Maria Goncalves op saxofoon in de titelsong een schot in de roos is. Deze song is een ballad in de singer-songwriter stijl, met veel harmonie en finesse gebracht, de toevoeging van de saxofoon brengt een zekere lichtheid tegenover de vorige harde nummers.

Zoals wel vaker het geval is bij een geniale plaat is het haast niet mogelijk om een favoriete song te kiezen, al is het nummer "The Devil Song" sowieso een kanshebber voor die titel. Werkelijk een song die je gewoon moet ondergaan en die je laat meesleuren . Alle 12 songs worden op even intense en imponerende wijze vertolkt. Ze staan er, hoe vreemd ze soms ook mogen klinken. Chavez is een multi-instrumentalist die diverse soorten gitaren bespeelt, en vindt met een voor zichzelf gemaakte ritmebox en percussie met de nodige effectpedalen bij elke song een nieuw wiel uit. Hij gaat namelijk altijd weer van zichzelf en zijn eigen mogelijkheden uit. Deze vrije geest is onvoorspelbaar, hypnotiserend en vernieuwend. Maar altijd is hij zichzelf. Gebruikmakend van minder voor de hand liggende ritmes, structuren en klankkleuren, weet hij daardoor een totaal nieuw bluesidioom te creëren.

Als bonus bij dit officiële debuut album zit ook zijn gelijknamige EP uit 2010. Meteen horen we dat de productie minder verfijnd is, maar wetende dat Chavez deze zes nummers helemaal alleen heeft opgenomen, voelt het eerder wat ruwer aan, maar met deze toevoeging kunnen we beter zijn evolutie in zijn eigenzinnige blues inschatten. "Family Tree" van Frankie Chavez is een cd die je niet elke dag in je handen krijgt. Chavez zit niet bij een major, dus de kans dat veel mensen hier in Europa de plaat gaan horen is ook redelijk klein. Dankzij een Nederlandse promotor zal hij denkelijk binnenkort in de lage landen te zien zijn. Ik hoop alleen dat we met deze recensie al een aantal mensen warm kunnen maken voor een eerste luisterbeurt en dat we op deze manier meer en meer mensen kunnen overtuigen van de absolute klasse van deze plaat. Een must-have voor eender welke zichzelf respecterende rootsliefhebber!

 

 

 


Artiest info
Website  
 

Label: Search Records
Didtr.: Sonic Rendezvous
Info: Broere Promotion

video