THE MASTERSONS – BIRDS FLY SOUTH

Hebben we er weer ééntje? Gaan we een revival meemaken van countryduo´s? Nieuwe versies van Emmylou Harris en Gram Parsons? Sarah Lee Guthrie en Johnny Irion is wellicht het bekendste hedendaagse voorbeeld en niet te vergeten Buddy en Julie Miller. En nu is er dan het Texaanse echtpaar, The Mastersons, nu wonende in New York, ofwel Eleanor Whitmore - speelde met o.m. Regina Spektor en Kelly Willis - en Chris Masterson, die eerder actief was voor James Ingram en Son Volt. In 2011 doken ze opeens op om het voorprogramma te verzorgen van Steve Earle en maakten ze vooral indruk als multi-instrumentalisten, vooral Eleanor op viool die de fiddle-tunes onder meer leerde van Texas Swing Master Johnny Gimble. "Airplanes" (2008) heette het soloalbum van Eleanor Whitmore, een album met beatleske randjes, waarop Chris ook zijn bijdrage inloste. Hij schreef trouwens ook nu voor hun gepassioneerd debuut het evenzeer Beatles getinte "Would it Really Be a Sin?". De wisselwerking tussen deze twee artiesten was meteen raak, ofwel de geladen stem van Whitmore gekoppeld aan de licht nasaal en ruw klinkende mannelijke wederhelft, want de meeste liedjes zingen ze samen. Daarmee kunnen ze veel kanten uit, hetgeen ze laten horen op hun debuut-cd "Birds Fly South", die 11 kleurrijke melodieuze popnummers met vleugjes country, blues en folk omvat. En als u dan nog weet dat "Birds Fly South", deze maand N°3 staat in de Euro Americana Chart, weet u meteen wat u te wachten staat: superieure Americana.

"Birds Fly South" ademt soms een dromerige sfeer in atmosferische folk en enigszins bedwelmende country, alsof we even terug zijn in de Laurel Canyon, de befaamde buitenwijk van LA waar in de jaren zestig country, folk en rock aaneen werd gesmeed. Maar opvallend is dat hun muziek zeer hedendaags, fris en authentiek klinkt. Jawel, het is traditioneel en heerlijke close harmony - de heldere stem van Whitmore kleurt mooi bij de lichtjes benepen stem van Masterson - maar toch ook helemaal bij de tijd (lo-fi productie, nu en dan een scherpe gitaarsolo of een drummachine die het nummer opentrekt). En bovenal: er straalt zoveel speelplezier van af dat de luisteraar onweerstaanbaar meegezogen wordt - ook als de teksten nu en dan wat bitterder zijn, of sociaal bewogen. "Birds Fly South" is erg op de stemmige samenzang geënt, die er ervoor zorgt dat vergelijkingen met the Jayhawks, om er nog ééntje te noemen, nooit ver weg zijn. "Birds Fly South" is dus bovenal een folkplaat die sferisch, meeslepend en soms een vleugje melodische sixties klinkt. Er wordt flink geëxperimenteerd met fraaie popklanken, waardoor de elf zelfgeschreven rootsy liedjes opmerkelijk aanstekelijk en toegankelijk zijn. Hoogtepunten zijn onder andere "Crash Test", een rocker waarbij de stemmen van Chris en Eleanor ideaal bij elkaar passen en dit omringd met lekker pedal steel werk, "The Other Shoe" met Eleanor die hier buitengewoon schittert op viool en het meer Americana-achtige "Tell Me It's Alright", een nummer dat ook weer voorzien is van dit prachtige vioolspel. Als de twee gaan harmoniëren dan levert dat vrijwel zonder uitzondering grote momenten op zoals in "One Word More", een song met een tijdloze schoonheid of de dromerige titeltrack waarbij het tweetal hun heimwee laten horen naar het Zuiden nu de winter op komst is in NY. Maar ook de andere songs op "Birds Fly South" zijn niet alleen gevarieerd, maar bovendien van zeer hoog niveau. Het is misschien wat vroeg om over jaarlijstjes te beginnen, maar dat The Mastersons ook dit jaar weer meedoen om de prijzen in de categorieën "beste cd" en "beste Americana cd" lijkt ons na beluistering van "Birds Fly South" zeker. Huiveringwekkend mooi!

8 november: Transvaria, Den Haag
9 november: Xinix, Nieuwendijk
11 november: Paradiso, Amsterdam

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: New West Records
Distr.: Rough Trade

video