MAGDA PISKORCZYK - AFRO GROOVE

We bespraken onlangs al een cd van Magda Piscorczyk (spreek aub uit als Peas-Kor-Chick) , ééntje die ze maakte samen met Slidin’Slim. In die bespreking haalden we al aan dat het beter was om met haar solo cd’s kennis te maken. Dit kan nu perfect met “Afro Groove” hadden we willen schrijven maar er is een maar. Want de term solo-cd is nu ook weer niet helemaal van toepassing want er is een belangrijke rol weggelegd voor haar speciale gast, en vriend, de Amerikaan Billy Gibson. Deze laatste is een super getalenteerde mondharmonicaspeler en neemt ook op een aantal tracks de vocalen voor zijn rekening.

Dit vierde album van de Poolse gitariste, bassiste en zangeres is een dubbel album geworden met een hommage aan verschillende soorten muziek met Afrikaanse Roots die een effect hebben gehad op haar muzikale ideeën. Je vindt hier dus invloeden van blues, soul, funk, jazz en West-Afrikaanse ritmes en melodieën op terug. Magda zingt voornamelijk in het Engels maar evenzo wordt je geconfronteerd met zang in het Pools, Tamashek , Bambara en keelzang zoals je die wel eens in het zuiden van Afrika kan horen. Deze songs kan je voornamelijk op de eerste schijf beluisteren terwijl het tweede gedeelte enkele meer bluesy bonus songs bevat.

Live opnames van de tour die haar in 2010 samen met haar band, Aleksandra Siemieniuk (dobro en elektrische gitaar), Marcin Jahr (drums), Adam Rozenman (percussie) in Tsjechië, Duitsland en Polen bracht, worden hier weergegeven. Magda heeft een iet wat apart stemtimbre, maar best aangenaam om te beluisteren. Het is wat wennen hoor, men weze verwittigd. Denk soms ook aan Tinariwen, en als dat soort muziek je bevalt zal je hier wel je gading in terugvinden. Wij hebben het wat moeilijk dat dit soort songs wat schril in contrast staat met de songs waar de schreeuwende, jammerende, klagende harmonicalijnen van Gibson de hoofdrol krijgen toebedeeld. Niets mis mee hoor , wel integendeel. Het lang uitgesponnen “I’m A Woman” is een boeiend werkstuk. We vrezen alleen dat het het voor de luisteraar iets te moeilijk wordt om van songs als “Mississippi” abrupt te worden geconfronteerd met “Mansane Cisse”. Maar als je je daar mee kan verzoenen krijg je een best wel boeiend werkstuk voorgeschoteld.

Links en rechts moet ik toch ook wel wat vraagtekens plaatsen bij sommige te lang uitgewerkte songs. Improvisaties die wat te ver lijken uit te deinen, oplossend in een soort van jamsessie die eigenlijk niet had gehoeven. Maar toch zijn we over het algemeen aangenaam verrast met dit album en zijn we toch wel geneigd om aan u te vragen of je dit wel eens zou willen ontdekken.

Luc Meert

Artiest info
Website  
 

Label: Artgraff