Ze maakte reeds twee prima bluesplaten met haar eigen band waarin ook haar broer Will als mondharmonicaspeler terug te vinden is en deed daarnaast ook een paar zijprojecten zoals "The Blues Caravan" samen met Candye Kane en Deborah Coleman. We hadden in 2008 de kans een interview met deze drie dames te mogen doen tijdens een concert hier. Daarnaast was er vorig jaar ook nog samen met Cassie Taylor and Samantha Fish " Girls With Guitars", een project dat ook behoorlijk succesvol werd.

Voor haar derde release op het Duitse Ruf label, luisterend naar de titel "Juice Me Up" greep Dani deze keer wat meer terug naar soul, funk en zuiderse ritmes. Het is meteen ook haar meest volwassen plaat geworden, want op die eerste twee bleef ze toch een beetje het brave kleine bluesmeisje, en dat lijkt ze nu definitief ontgroeid.. naar goeie Ruf gewoonte kwam er een sexy vamp voor in de plaats, zoals je ook wel kan merken in de bijgevoegde clip van een optreden tijdens de Legendary Blues Cruise.

Als zangeres kon Dani nooit helemaal ten volle haar talent benutten, want wat ze met de rauwe emotie en power van haar stem teweeg bracht werd spijtig genoeg steeds wat verpruts door die aangeboren lispel van haar, maar ook op dat gebied lijkt er heel wat beterschap. Als gitariste word Dani ook steeds beter, zoals hoorbaar in de titeltrack "Juice Me Up" geïnspireerd door Oli Brown, haar labelmaatje, en geschreven voor en over de mannen in haar leven. Toch wil Dani Wilde niet op de eerste plaats naam maken als gitariste en laat ze op deze cd duidelijk horen dat songs schrijven en zingen voor haar op de eerste plaats komt.

Dat ze ook een zeer maatschappelijk bewogen meid is, merkten we al toen we haar konden interviewen en ook op deze cd is er een song die een duidelijk standpunt inneemt inzake de uitbuiting van kinderen in de wereld. "Crazy World" heet dat nummer en het handelt over de Afrikaanse rebellen die kindsoldaten rekruteren. "Het moet de westerse wereld wakker schudden voor dit vreselijke probleem." zegt ze. Het nummer zelf heeft een old-school funk ritme dat doet denken aan de nummers van bijvoorbeeld Bill Withers. Ook het van Bonnie Raitt's cd "Home Plate" bekende "Walk Out The Front Door" is een van de betere tracks op deze knappe cd.

Met regelmatig wat knappe bluesharp interventies van kleine broertje Will, die ondertussen ook al een paar eigen cd's vol met Britse blues onder de riem heeft, en mooie bijdragen van de onvolprezen Pete Wingfield op keyboards is "Juice Me Up" een boeiende release geworden.

(RON)