| JOE LOUIS WALKER - HELLFIRE | ||||||||
![]() |
Joe Louis Walker heeft zich de afgelopen jaren opgewerkt tot een van de belangrijkste artiesten in de hedendaagse blues. Aan de ene kant beheerst hij zijn roots tot in de perfectie, aan de andere kant kenmerkt hij zich door zijn eigentijdse, vaak sterke, composities, waarin hij ook tekstueel niet de platgetreden bluespaden bewandelt. Hij is een ware gitaar virtuoos, unieke zanger & productief songwriter die toerde over de hele wereld. Hij heeft ondertussen een discografie dat 22 soloalbums en 4 live DVD's telt, en talloze compilaties. Na zijn laatste verschenen cd’s bij het Stony Plain label - "Witness To The Blues" verscheen in 2008 met bijdrages van o.a. Shemekia Copeland en Duke Robillard, en een jaar later "Between A Rock and The Blues" (2009) onder de productionele leiding van zijn vriend Duke Robillard - levert Walker wederom een dijk van een plaat af, waar de bluesvonken van af spatten. "Hellfire" is het 23ste album van deze inmiddels 63-jarige zanger/gitarist en zijn eerste voor Alligator Records. Elf nummers lang trakteert hij de luisteraar op een solide mix van elektrische bluesrock, gospel en soul met voornamelijk de nadruk op rock. Hij is geboren in San Francisco. Zijn ouders waren bluesliefhebbers, dan is het niet zo verwonderlijk dat hij op zijn veertiende begon met gitaarspelen. Twee jaar later verliet hij school om zich geheel aan de muziek te wijden. Hij werd goede vrienden met Mike Bloomfield, die Walker introduceerde in de Bay Area scène, waar ook Santana met zijn bluesband, deel van uitmaakte. Walker opende voor vele bluesgrootheden zoals Earl Hooker, Freddy King, Mississippi Fred McDowell en Lowell Fulson. Een groot misverstand is, dat Joe Louis pas in de jaren '80 met blues begon, terwijl het al 20 jaar eerder was. Zijn zang is beïnvloed door Wilson Pickett, James Brown, Bobby Womack and Otis Redding. Ergens in 1975 kwam er verandering in zijn leven. Hij werd voor 10 jaar lid van het gospel kwartet, The Spiritual Corinthians, waarmee hij een album "God Will Provide" mee opnam. Daarna richtte hij de de groep The Bosstalkers op in San Francisco. Een jaar later lag zijn eerste album "Cold Is The Night" (1986) in de winkels. Daarna volgden nog vier albums voor het label Hightone Records, voordat Joe Louis overstapt naar Verve/Gitanes. Dat leverde hem o.a. op W.C. Handy Award voor 'Contemporary Male Artist of the Year' (1988 en 1991) en 'Band of the Year' (1996) met zijn groep. Daarna volgden in hoog tempo cd's, zowel met elektrisch, als akoestisch, als slide materiaal op even zoveel verschillende labels. In de loop der jaren heeft hij een geheel eigen stijl van gitaarspelen ontwikkeld, waardoor je gelijk hoort dat het om Walker gaat. Met de eerste beluistering waren we toch wel even verrast, want hier horen we een zeer rockende Walker aan het werk. Dat is al meteen duidelijk in de pakkende opener "Hellfire", waarin onmiskenbare rockinvloeden zitten. Vanaf deze titeltrack met een wat psychedelische ondertoon, een aangrijpend en persoonlijke verhaal van de strijd van tussen goed en kwaad, naar het langzaam smekende "What's It Worth" tot de Stones getinte rocker "Ride All Night", een swingende Texas blues waarbij de mondharmonica en gitaar elkaar perfect aanvoelen, zijn deze eerste drie tracks bijna het werk van een bezetene. Walker's eigen "Soldier For Jesus", met vocale harmonieën van The Jordanaires, die later ook nog eens terugkomen in het nummer "Don't Cry", passen naadloos met de andere tracks. Deze songs die we kunnen thuisbrengen in de traditie van Al Green, Marvin Gaye of Prince, omwiile van hun gospelse toewijding, doen dan ook meteen aan zijn verleden denken toen hij zong met zijn Spiritual Corinthians. Het kan best zijn dat hij juist dankzij deze ervaring de soul zo fraai wist te verbinden aan de blues. Het gloedvolle "Soldier For Jesus" is dan ook halfweg deze plaat één van de grote uitschieters. Met behulp van songwriter / drummer Tom Hambridge, die behalve meespeelt op alle tracks ook de productie op zich nam, maakte hij een schoolvoorbeeld van een lekker plaatje. Tom Hambridge was ook de producent van Buddy Guy 's twee meest recente Grammy-winnende cd's, "Skin Deep" en "Living Proof", maar ook albums voor Susan Tedeschi, George Thorogood en vele anderen. Maar ook de andere musici op dit album, hebben ook een grote staat van dienst. Met "Hellfire" laat Walker wederom horen wat een geweldige en creatieve gitarist hij is en dat hij nog steeds tot de top van de blues hoort. Joe Louis Walker wordt dan ook binnen de wereld van de blues al aangeduid als een levende legende. |
|||||||
|
||||||||