CHRIS WATSON BAND - PLEASURE AND PAIN

De nieuwe jonge gitarist en bluesrevelatie komt uit Denton, Texas. Zijn stem klinkt nog jong, maar niettemin heeft de vijfentwintigjarige zanger een wendbare stem zodat hij zowel de donkere groove van ‘Pleasure And Pain’ aankan als de hoge tonen in de soulballads. Hij schrijft ook zijn eigen songs en weet beeldend een situatie of personage te typeren. In ‘She’s Wild’ wordt het vrijgevochten getatoeëerde dametje als het ware zo uit de anonimiteit geplukt. Slechts drie covers vertolkt hij, één van Sean Costello en één van Bobby Womack. Ook het wisselen van gitaarstijlen gaat hem goed af verspringend van funk naar bluesrock. Maar in tegenstelling tot sommige leeftijdsgenoten voelt hij zich niet genoodzaakt om te demonstreren hoeveel noten hij in een halve seconde kan spelen. In de plaats daarvan switcht hij vloeiend en intuïtief in zowel toonaard als tempo’s.

Nochtans begon de jonge Chris al vanaf zijn dertiende gitaar te spelen en bekwaamde hij zich al doende en jammend. In 2005 sloot hij zich als leadgitarist aan bij de band van zijn vader met de veelzeggende naam ‘UpAllNight Band’. Inmiddels toert hij reeds vijf jaar met zijn eigen band en zijn ster is alsnog rijzende. Op dit album wordt hij afwisselend omringd door twee bassisten, drummers en toetsenisten. Drummer Jason Thomas vooral is een plezier om te beluisteren, zoals o.m. in de intro van de Gospel ‘Going Home’ of in Costello’s funky ‘Hard Luck Woman’. Op het prachtige soulvolle ‘Heartache’ begeleidt saxofonist Jeff Dazey hem met veel medegevoel. Het orgeltje van Eric Scortia doet mee en Kristin Major verzorgt de backingzang, zodat deze song tot een hoogtepunt uitgroeit.

Chris Watson heeft een persoonlijke stijl, al zitten Albert King en Albert Collins tussen zijn educatieve muzikale invloeden. Aan de traditional ‘Going Home’ hecht hij echter een eigen feeling. Soms verweeft hij wat sarcasme in zijn songteksten, zoals bij het narratieve ‘Happiest Day Of My Life’, waarin zijn lief haar boeltje pakt en het aftrapt. De dartele pianoklanken van Scortia doen haar uitgeleide. In ‘Wanted Man’ met bescheiden orgeltje bezint een zondig man zich over de slechte dingen die hij heeft gedaan, maar ‘Don’t Turn Around’ heeft dan weer een happy feeling. Uit alles blijkt dat Chris in zijn jeugd gretig open stond voor de bluesklassiekers en dat hij inmiddels voldoende inspiratie heeft om eigen ideeën in zijn geschakeerde ‘Chris Watson blues’ te integreren, daarbij aansluitend bij de Texaanse bluestraditie. Benieuwd hoe deze bluesrockende jonge gitaarheld binnenkort op Swing Wespelaar met zijn zuiderse up-tempo blues het publiek zal charmeren en begeesteren.

Marcie

18 Aug. 2012 - Swing Festival - Wespelaar


 

Artiest info
Website  
 

Label: Gator Groove Records
Info: Blind Raccoon