JOSH HARTY - NOWHERE

Singersongwriter Josh Harty heeft alles om het te maken. Een warme klinkende stem die refereert naar die van James Taylor of een Gordon Lightfoot, een gitaartechniek waar vele artiesten enkel kunnen van dromen en verhalende teksten, uit het leven gegrepen die voor hem als zoon van een predikant - politieman en jeugdige troubadour, maar voor het rapen lagen. Het is dan ook merkwaardig te noemen dat deze uit Fargo, North Dakota stammende en momenteel in Madison, Wisconsin residerende artiest, voorlopig enkel in Engeland overladen wordt met de meest lovende kritieken. Wij hadden zijn uitzonderlijk talent al opgemerkt tijdens zijn tweede americana getinte album met de klinkende titel "A List Of Lies" en vandaag stelt hij ons zijn derde, subtielere release "Nowhere" voor, dat ongetwijfeld alle liefhebbers van minimalistische akoestische ballades zal bekoren en nog meer de nadruk legt op Harty's warm stemgeluid en zijn virtuoos gitaarspel, die zijn schitterende teksten mogen kruiden. Het pad in Engeland is al langer geëffend en de weg naar Amerika en andere continenten ligt open.

Josh Harty begon al heel jong begon zijn eerste gitaargrepen te oefenen en speelde ongeveer in elke club en kerk in een straal van 200 kilometer van Fargo, onder de goedkeurende ogen van zijn vader, tevens zijn muzikale mentor. Het was echter op High School, wanneer hij samen met zijn broer een appartement betrok boven de Empire Bar in Fargo, dat hij de juiste inspiratie vond voor zijn teksten in het bonte gezelschap van mensen dat daar de revue passeerden. Dit wordt al dadelijk duidelijk met de donkere opener van het album " Whiskey & Morphine", een triest verhaal over drugs en drankverslaving, de invloed van slechte kameraden en de onbegonnen taak om uit deze diepe put te kruipen. Het snijdende vioolspel van Trevor Krieger en de treurende harmonieën maken de lijdensweg nog groter. “Nowhere” wordt geen vrolijke plaat, zoveel is duidelijk, en ook in het titelnummer kan een zomers klinkende mandoline en de knappe tweede stem van Brianna Lane de wanhoop en de uitzichtloosheid van de tekst niet doen vergeten. Ook de uptempo, zomers klinkende country ballade “Sweet Solution” met heerlijke countryfidlle verbergt wanhoop, hopeloosheid en twijfel over de ultieme noodrem: zelfmoord.

De oprechtheid die van de songs straalt en de subtiele en mooi gedetailleerde instrumentatie zorgen ervoor dat je steeds gefocust blijft. Eén van de mooiste voorbeelden hiervan is het beelderige “6th Avenue”, waar een donker strijkende cello op een ontroerende mandoline, een heerlijk fingerpickende Harty en weids klinkende percussie, mooie jeugdherinneringen filmisch als silhouetten laat voorbijglijden. De plaat wordt vereerd met één cover, “1952 Vincent Black Lightning”, van Richard Thompson, maar bewijst, hoezeer het nummer ook op Harty’s lijf geschreven is, hoe moeilijk het is zulk een klassieker dezelfde draagkracht te geven als het origineel.

Wie houdt van mooie verhalende Americana zal zeker veel plezier beleven aan de nieuwkomer van Josh Harty. “Nowhere” is geen plaat om vrolijk van te worden, maar houdt je wel op het tipje van je stoel door zijn aangrijpende verhalen, de knappe zangpartijen en de mooi instrumentale composities. Een fijne plaat om rustig in je luie zetel van te genieten.

Yvo Zels

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Magnolia Recording Co.
Info: Michael J. Media