JON AMOR BLUES GROUP – VILLA DEL VIBRO

Succes oogsten met je debuutalbum is voor veel muzikanten verstikkend en werkt al eens contraproductief. Een even succesvol vervolg in elkaar knutselen, zonder al teveel herhalingen, blijkt dikwijls een moeilijke opgave. Want voor het publiek en de critici moet die tweede worp inventiever, funkier, harder, verrassender, luider en aanstekelijker zijn. Veel groepen zijn al gestruikeld met de eisen van anderen in gedachten.

Niet zo bij de Jon Amor Blues Group. Jon Amor en zijn drie jonge honden varen hun eigen koers. En voelen blijkbaar perfect aan wat juist is voor hen. 'Villa del Vibro' klinkt op het eerste gehoor veel rustiger dan het titelloze debuut uit 2011, maar er is geenszins aan kracht ingeboet. Integendeel. Ook nu weet de groep de gepaste elementen op de perfecte manier te doseren, zodat je als luisteraar niet afgeleid wordt. De klassiekers zijn aanwezig: jankende gitaren gedrengt in bluesakkoorden, de vettige bas van Chris Doherty, en de voortstuwende drumbeat van Simon Small. In slaap dommelen? Onmogelijk! En heb ik daar ergens op de achtergrond een keyboard ontdekt?

Op de vorige cd werd de luisteraar bij elk lied deftig door elkaar geschud. Nu gaat de groep subtieler te werk om datzelfde effect te verkrijgen. Subtieler, maar eigenlijk efficiënter. 'Waiting for Midnight' zet meteen de toon. Een aanstekelijke gitaarriff, Amors stem erboven op, en we zijn vertrokken voor bijna 40 minuten luisterplezier. Tien nummers die voorbij vliegen, en om een tweede, derde en vierde beluistering smeken. Wat ook opvalt, zijn de teksten. Cryptische omschrijvingen over hartzeer en hier en daar een kritische observatie van de wereld. Ook op 'Emotional Killer' en 'Medicine Girl' gaan de gitaren van Amor en Dave Doherty een duel aan. Vlammend en recht voor de raap. Wie er gewonnen heeft? Dat durven we niet te zeggen.

Jon Amor's stem komt heel goed uit de verf, hij klinkt vaster en duidelijker. Het gevolg van het feit dat de zang apart werd opgenomen, en niet alles tesamen, zoals op de vorige plaat. Achteraf werd alles terug in elkaar geknutseld, een job van Jesse Davey, vroegere Hoax-kompaan van Amor. De refreinen van 'Good Thing Back' en 'Fools Gold' zijn instant meezingers. Mag ik ook eens vermelden dat Dave Doherty een meer dan verdienstelijk achtergrondzanger is? 'Fools Gold' heeft trouwens een heel sterke tekst. Op dat vlak zeker mijn favoriet, samen met 'The Underdogs' uit de eerste cd.

Afsluiter 'Kings and Queens' begint heel rustig, en net als je denkt dat de Jon Amor Blues Group nu wel echt soft geworden is, barst de muzikale hel los. 'Going out with a bang' noemen ze dat dan. 'Villa del Vibro' is een aanrader voor al wie van gitaren (blues of andere) houdt, maar ook een degelijke melodie en tekst weet te waarderen. En als de Jon Amor Blues Group na deze tweede cd een vaste waarde wordt in de Britse bluesscene, dan zou ons dat niet verbazen.

Kathy Van Peteghem

Artiest info
Website  
 

Label: SixSixRecords

video