BEX MARSHALL - THE HOUSE OF MERCY

Het Britse wonderkind Bex Marshall met de korrelige stem en met Iers bloed in haar aderen heeft ook iets van een zwoele Southern Belle. Zoals zij het onheilszwangere kolkende ‘Bourbon Street’ vertolkt zou je denken dat een van haar voorvaderen aldaar heeft rondgezworven of de Mississippi stroom heeft bevaren. Zij zingt met krachtige stem als een kruising tussen Bonnie Raitt, Janis Joplin en Zora Young, terwijl haar songteksten proza met poëzie vermengen. De song ‘Gone Fishin’ bijvoorbeeld lijkt wel haar eigen versie van Hemingway’s ‘The Old Man and the Sea’ behalve dat zij het happy end aan de grote vis toebedeelt. In ‘Rent My Room’ visualiseert zij het hectische zondige New York en het swampy ‘Rattlesnake’ is een staaltje van originele girlpower. Bovenal is zij een veelzijdige gitariste die zowel fingerpickend als slidegewijs op Resonator alle emoties kan oproepen van wild en verleidelijk naar liefdevol en teder. Zij was dan ook amper twaalf jaar toen zij op een eigen gitaar begon te oefenen..

Op dit zelf geproducet album wordt zij omringd door een wisselende achtkoppige band, waarbij Shola Adegoroye met haar backing zang veelal voor de Gospelecho’s zorgt. Violiste Eileen Healy speelt dermate fantastisch viool op het openingnummer ‘House Of Mercy’ alsof zij de gedaante aanneemt van engel en duivel tegelijk. Ook de contrabas van Barry Payne, de harmonica van Steve Lockwood, de mandoline van Dale Reno en de bongo’s van Danny Bryan bepalen mee het schilderachtig kleurenpalet met meeslepende groove waarin invloeden van de eerste Afro-Amerikaanse bluesdames doorschemeren. Zowel het gepassioneerde ‘Bite Me’ als het broeierige ‘Tough Times’ met banjobegeleiding van Don Wayne Reno verraden een zuiders temperament. Het meer serene ‘Barry’s Song’, als het ware een trouwbelofte aan Barry Marschall-Everitt, is vermoedelijk autobiografisch vermits zij het album aan diezelfde persoon opdraagt. Tussen alle zelfgeschreven songs is ook het instrumentale ‘Big Man’ met BJ Cole op dobro een zwierig nummer dat om danslaarsjes smeekt.

Uit zowel haar songteksten als ritmische up-tempo songs blijkt haar avontuurlijke aard. Niet alleen is zij bedreven in de kunst van het al liftend de wereld ontdekken maar ter promotie van haar vorig album ‘Kitchen Table’ reisde zij ook de wereld rond vanuit Engeland naar Australië en Amerika. Als een vrouwelijke JJ Cale kan zij blijkbaar overal aarden en verhalen en impressies vergaren die zij later in vurige rockblues of beeldrijke songs omzet. En humor is haar eveneens niet vreemd, noch het opzoeken van de gevarenzones. Zowel in ‘Bite Me’ als in ‘Rattlesnake’ tart zij het lot. Dit muzikaal gevarieerd ‘The House Of Mercy’ album, met verzorgd tekstboekje inbegrepen, is zo’n cd waarbij je achter elke track liefst een rij sterretjes zou willen plaatsen.

Marcie

Artiest info
Website  
 

Label: House of Mercy
Distr.: Munich / V2