THE DOORS - LIVE AT THE BOWL '68

"The Doors Live At The Bowl ’68" wordt gezien als het beste optreden van de band dat ooit vastgelegd is op film. Doordat het gehele concert gerestaureerd werd door gebruik te maken van de originele cameranegatieven, kunnen de fans nu voor het eerst de gehele versie zien, inclusief de verloren gewaande weergaven van "Hello I Love You" (zie VIDEO), "The WASP (Texas Radio and the Big Beat)", "Spanish Caravan" en het zo mooie "Moonlight Drive" (zie VIDEO). En dit alles in digital geremasterde 5.1 surround sound. Op 5 juli 1968 traden The Doors op in de legendarische Hollywood Bowl. 18 000 toeschouwers hadden een ticket gekocht. Het was een magisch moment voor Jim Morrison en zijn maats en ze wilden niks aan het toeval overlaten. Al enkele malen eerder konden we genieten van grote delen van het legendarische concert van The Doors in dit fameuze Amerikaanse amfitheater, dat vooral bekend staat vanwege de memorabele optredens die artiesten als The Beatles, Mario Lanza en Queen er gaven. Het concert van The Doors in de Hollywood Bowl is dus nu geremasterd, en voor het eerst uitgebracht in alle formaten, van vinyl tot en met Blu-Ray, op beeld en geluid. Met de reissue zijn de fans van Jim Morrison & co een collector's item rijker.

In '64 trekt Jim Morrison naar Los Angeles om op de UCLA-universiteit cinematografie te gaan studeren. Daar ontmoet hij Ray Manzarek en de twee besluiten samen een rockgroep te beginnen. Met Krieger en Densmore, bekenden van Manzarek, wordt er enige weken in een garage gerepeteerd. Geïnspireerd door een boektitel van de schrijver Aldous Huxley, The Doors Of Perception, naar een tekstregel van de dichter William Blake ('If the doors of perception were cleansed, everything will appear to man as it is, infinite'), noemen ze zich The Doors. Optredens in nachtclubs leiden tot contacten met platenmaatschappijen die wel wat in de groep zien. Het wordt uiteindelijk Elektra, die de groep in '66 in staat stelt een plaat op te nemen. In januari '67 komt "The Doors" uit, één van de beste debuutalbums uit de rockhistorie. Elf in aanzet vrij simpele, bluesy rocksongs, op drie na alle van de hand van Morrison, die een sterke voorkeur aan de dag legt voor thema's als sex, drugs, revolutie en dood. De plaat maakt onmiddellijk overal erg veel indruk. Het door Krieger geschreven "Light My Fire" wordt, ingekort uitgebracht als single, een Amerikaanse nummer 1-hit en een millionseller. Door een te aanschouwelijke uitvoering van de Oedipus-scène in het nummer "The End" veroorzaken The Doors een rel in een nachtclub, waar ze een contract mee hebben en worden ontslagen. Het raakt hen nauwelijks, want de zaken gaan goed. De groep zal nog vaak in de clinch liggen met de autoriteiten. Het is met name Jim Morrison’s provocerende, extravagante stageact die nogal eens opzien baart. In december '67 wordt hij in New Haven tijdens een optreden door twee agenten op het podium gearresteerd en weggevoerd. De tenlastelegging: lokaalvredebreuk, onwelvoeglijk en immoreel gedrag en verzet bij arrestatie. Het is het begin van een reeks van arrestaties en rechtszaken, die The Doors veel publiciteit opleveren. Inmiddels zijn ook "Strange Days" (1967) en "Waiting For The Sun" (1968) verschenen, die de faam van de groep bevestigen.

Een deel van de opnames van het concert was reeds beschikbaar, zo verscheen in 1987 het album "Live At The Hollywood Bowl" en in 1999 de dvd "The Doors – Collection". Die laatste bevatte met 62 minuten de meest complete weergave van het legendarische concert. Het album zoals dat in 1987 verscheen bevatte slechts zeven nummers, waarin soms ook nog flink geknipt was. Met de cd- en dvd-uitgave van "Live At The Bowl ’68" is er eindelijk een volledige registratie van die bewuste avond beschikbaar en ook nog eens op hogere kwaliteit in verhouding tot eerdere releases. De huidige technieken maakten het mogelijk de tot nu toe onherstelbaar beschadigd gedachte drie ontbrekende nummers alsnog te repareren. Erg bijzonder is dan ook de uitvoering van "The WASP (Texas Radio And The Big Beat)", aangezien deze drie jaar ouder is dan de studioversie van "L.A. Woman". Ook "Hello, I Love You" en "Spanish Caravan" zijn eindelijk in volle glorie te bewonderen, en worden dus nu na 44 jaar officieel vrijgegeven. "Verder bevat Live At The Bowl ’68" overwegend een evenredig aantal nummers van de eerste drie, reeds vermelde albums. Dat psychedelica op zijn hoogtepunt was ten tijde van deze concertopname, blijkt wel uit de lang uitgerekte, bezwerende instrumentale stukken. De band bevond zich werkelijk op de top van kunnen met een grote rol voor Ray Manzarek, die met zijn orgel de nummers regelmatig tot een climax weet te brengen. De hoofdrol, uiteraard, is voor Jim Morisson. Hij schreeuwt met een krachtige, bluesy stem, hij scandeert en dicht ondertussen meer dan dat hij echt zingt, maar de energie die de band hier laat horen was ongekend voor 1968. In de extra’s op de DVD en Blu-Ray nog een aantal TV optredens en documentaires met herinneringen. Een zeer waardevol document, nu eindelijk compleet.


Tracklisting The Doors Live At The Bowl ’68:
Show Start/Intro
When The Music’s Over
Alabama Song (Whisky Bar)
Back Door Man
Five To One
Back Door Man (Reprise)
The WASP (Texas Radio And The Big Beat)
Hello, I Love You
Moonlight Drive
Horse Latitudes
A Little Game
The Hill Dwellers
Spanish Caravan
Hey, What Would You Guys Like To Hear?
Wake Up!
Light My Fire (Segue)
Light My Fire
The Unknown Soldier
The End (Segue)
The End

Artiest info
Website  
 

Label: Eagle Rock
Distr.: Pias

video

 

Artiest info
Website  
 

Label: Elektra / Rhino
Distr.: Warner Music

video