HOWELL DEVINE - DELTA GROOVES

HowellDevine is onlangs, of nu al zoals je wilt, uitgeroepen tot WINNER OF THE GOLDEN GATE BLUES SOCIETY 2013 IBC. Het trio bestaat uit Joshua Howell (harmonica/gitaar), percussionist en drummer Pete Devine en bassist Sam Rocha. Samen brachten zij deze “Delta Grooves” op de markt en wij lusten er alvast pap van.

Twaalf nummers krijgen we te horen. Stevig geworteld in de Mississippi Delta blues met flarden heerlijke slide en briljant harpwerk. De aangename stem en stuwende ritmesectie maakt het plaatje compleet. Het is net dat laatste dat zorgt voor een moderner kleedje en een interessant gegeven toevoegt aan die door ons zo gekoesterde typerende Deltablues sound. Slechts twee originele nummers op dit album. Instrumentale tracks dan nog but so what ? Vooral het eerste van die twee songs, “Train”, is ongelooflijk indrukwekkend. Nu hebben we in ons leven al meerdere harmonicaspelers het geluid van een trein weten na te bootsen maar wat je hier te horen krijgt overtreft alles tot op heden. De stuwende drums en bas beat zorgen er samen met de harmonica voor dat je verdorie net het gevoel krijgt dat jezelf op de trein zit. Je moet het horen om het zelf te kunnen ervaren.

De covers zijn allen zonder meer goed gebracht te noemen. Enig voorbehoud tekenen wij aan voor Robert Johnson’s “Come On In My Kitchen” wegens al wat te vaak gecoverd maar zelfs hier blijft toch Howell imponeren met zijn grauwe stem en zijn betere slidewerk. Her en der kan je misschien opspelen dat de vocalen wat te gepolijst klinken en daardoor wat contrasterend zijn met het tekstgegeven maar dat is een vorm van mierenneuken. Een mooi voorbeeld van dit gegeven kan je horen op “When You Got A Good Friend”, eveneens van de hand van Johnson en u waarschijnlijk, of hopelijk ook wel bekend in de versie van Guy Davis die hier onbereikbaar is.

Dan zijn we meer onder de indruk van “Devil Got My Woman”, wat trager dan Skip James maar met oh zo gewaardeerde gitaarlijnen erbij. Dat laatste is ook meer dan doorsnee op Muddy Water’s “King Bee” om niet te zeggen uitstekend. Iets minder bekend in de oren klinkend zijn de twee Traditionals op dit album. “Long Haired Doney “ met briljant drumwerk van Devine en “Boat’s Up The River” waar Howell’s stem eigenlijk nog het best tot haar recht komt. Het enige minpunt dat we over deze release kunnen aanhalen is dat er te weinig zelfgepende nummers op terug te vinden zijn en dat de coverkeuze misschien wat te voor de hand liggend is. Maar verdorie het zijn straffe muzikanten en ze zijn zeer zeker uw aandacht waard!

Luc Meert

Artiest info
Website  
 

Label: Sparta Records

video