CAM PENNER - TO BUILD A FIRE

"To Build A Fire" is het zevende album van de Canadees Cam Penner. Hij is dus zeker geen nieuwkomer, want voor zijn debuutalbum met zijn toenmalige band, The Gravel Road, gaan we dan ook tien jaar terug met het album "Drive". In al die tijd verschenen met enige regelmaat zijn albums, die soms best zeer gevarieerd konden zijn. Om het gewoon bij zijn laatste albums te houden, is zijn voorlaatste "Trouble & Mercy" uit 2009 eerder een kale plaat, en werd dit album in de media meer dan eens qua sfeer vergeleken met Springsteen's Nebraska. Zijn laatste "Gypsy Summer" van vorig jaar is dan anderzijds een sfeervol album met prachtige roadsongs, liedjes perfect ingekleurd met een mooi bandgeluid. Het was dus uitkijken naar zijn nieuwste album "To Build A Fire", dat Cam Penner - samen met vriend en co-producer Jon Wood  - de afgelopen maanden in een eigen gebouwde studio in British Columbia heeft opgenomen.

Veel toepasselijker kan de plaat niet heten bij het bekijken van het kampvuurtje op de voorzijde van de cd. De bebaarde bard klinkt zo rauw en gruizig als een zwerver. In 10 songs laat Penner horen dat hij rauwheid op alle mogelijke manieren ten gehore kan brengen in zijn folky Americana. Soms rauw als een Tom Waits, maar als er banjogetokkel in verweven wordt kunnen vergelijkingen met Otis Taylor, als in het nummer "House Of Liars" niet van de hand gewezen worden.  Als je vaak naar muziek luistert en geregeld iets nieuws te horen krijgt, gebeurt het al wel eens dat je bij een plaat blijft hangen. Meer dan eens gaat het dan om een cd die echt goed is en die je, na een tijdje, nog steeds geregeld opzet. Cd’s die nog een stap verder gaan zijn heel dun gezaaid, maar er zijn bepaalde schijfjes die zo goed zijn dat ze je al de rest even doen vergeten en die er om smeken om constant gedraaid te worden. To Build A Fire" is er zo ééntje. Meer zelfs, deze plaat is, sinds ik ze verleden week voor een eerste keer speelde, niet uit de cd-lader geweest. De man toont, naar mijn gevoel, met deze cd perfect aan hoe traditionele muziek hedendaags kan klinken.

Het album opent zeer ouverture- achtig met "Mighty Damn Animator (So Long, Farewell)" om dan op een grillige, drammende en tegelijk met een stuwend ritme op zijn Tom Waits de titeltrack te serveren, waarbij Penner onder een vlijmscherp gitaarspel zijn voeten door het stof lijkt te slepen. Al even slepend is "This Could Be Your Anthem", met heerlijk slidespel van Jon Wood. Met het melancholische "Rivers Forgotten" blijven we even verder sudderen in sober en ingetogen ritmes. Daarna komt het geweldige uptempo "No Consequence" (zie VIDEO), waarmee Penner het traditionele overboord gooit en overstapt op hippe alt-country. Gebalde muziek en een keiharde tekst waarbij de typische Steve Earle-sound goed terug te horen is. We zijn dan ook maar half deze plaat maar we willen vooral benadrukken, dat je vijf compleet andere nummers op rij te horen krijgt, die toch wel hoorbaar van eenzelfde persoon afkomstig zijn. Dat getuigt alleen maar van een knappe veelzijdigheid.

Zoals wel vaker het geval is bij een geniale plaat is het haast niet mogelijk om een favoriete song te kiezen, al is het nummer "Gasoline Summers" sowieso een kanshebber voor die titel. Werkelijk een song die je gewoon moet ondergaan en die je laat meesleuren. Alle 10 songs worden op even intense en imponerende wijze vertolkt. Ze staan er, hoe vreemd ze soms ook mogen klinken. Cam Penner gaat altijd weer van zichzelf en zijn eigen mogelijkheden uit. Deze vrije geest is onvoorspelbaar, hypnotiserend en vernieuwend. Maar altijd is hij zichzelf. Gebruikmakend van minder voor de hand liggende ritmes, structuren en klankkleuren, weet hij daardoor een totaal nieuw idioom te creëren. "To Build A Fire" zit niet bij een major, dus de kans dat veel mensen hier in Europa de plaat gaan horen is ook redelijk klein. Dankzij onze bevriende Nederlandse distributeur Lucky Dice zijn Cam Penner & Jon Wood binnenkort in de lage landen te zien. Ik hoop alleen dat we met deze recensie al een aantal mensen warm kunnen maken voor een eerste luisterbeurt en dat we op deze manier meer en meer mensen kunnen overtuigen van de absolute klasse van deze plaat. Een must-have voor eender welke zichzelf respecterende rootsliefhebber!

3 X 2 vrijkaarten te winnen!

voor het concert van woensdag 21 november in CC de Breughel, Bree

Wil je daar kans op maken, dan mail je ons gewoon even:
je naam, je adres en de vermelding:
CAM PENNER
Binnen een aantal dagen wordt uit alle inzendingen de gelukkigen getrokken.
Wij hopen dat u massaal Rootstime hier zult mailen
De winnaars worden per mail verwittigd op maandag 19 november 2012

woensdag 21 november - CC de Breughel, Bree (België) aanvang 20:15 uur 

vrijdag 23 november - Cultureel Café De Amer, Amen aanvang 20:00 uur 

zaterdag 24 november - Kröller-Müller Museum , Otterlo aanvang 13:30 uur 
(ter gelegenheid van opening Vincent Van Gogh expositie ‘Vincent is back – deel 1: geboortegrond’)

zaterdag 24 november - de Slotplaats, Bakkeveen aanvang 20:30 uur 

zondag 25 november - Café de Stad, Utrecht aanvang 16:00 uur 

dinsdag 27 november - Amsterdam Tattoo Museum, Amsterdam aanvang 20:30 uur 

donderdag 29 november - Landgoed Thedinghsweert, Kerk-Avezaath aanvang 20:30 uur 

vrijdag 30 november - Het Huis Verloren, Hoorn aanvang 20:45 uur 

zaterdag 01 december - La Truite Live , Houffalize (België) aanvang 21:00 uur 

zondag 02 december - t Magisch Theatertje, Maastricht aanvang 16:00 uur 

maandag 03 december - JZ Karo , Wesel (Duitsland) aanvang 18:00 uur (met Sons Of Bill + Robert Carl Blank)

dinsdag 04 december - Cultuurhuis , Heerlen aanvang 20:30 uur 

woensdag 05 december - Our living room, Nuenen aanvang 20:15 uur

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Rawlco Radio
Distr.: Lucky Dice

video