BOB BROZMAN - FIRE IN THE MIND

Zelden werd een titel voor een nieuw album zo treffend gekozen als deze ‘Fire In The Mind’. In het creatieve brein van Brozman bruist het van ideeën, klanken, impressies, associaties, ritmes, kleuren en melodieën waar de duizendpoot met zijn handen slidegewijs een muzikale stem aan tracht te geven. Oude en nieuwe snaarinstrumenten, een veelheid van exotische gitaren, drum, marimba en bouzouki zijn daarbij slechts enkele hulpmiddelen naast de interactie tussen drummer Jim Norris en de zanger/gitarist. De gitaarnamen alleen al klinken als titeltracks zoals de Indische Chaturangui en de Bear Creek Kona Rocket Hawaiian. Bovendien plukt en groepeert Brozman muzikale herinneringen uit alle bezochte landen zoals toeristen gretig overal postkaarten verzamelen. De gitaarvirtuoos bezocht in het verleden o.m. afgelegen oorden in India, Hawaï, Nieuw-Guinea, Afrika en zette zich neer naast lokale muzikanten om samen met hen te spelen en improvisaties uit te wisselen. De etno/musicoloog werd dan ook bedolven onder de Music Awards.

Al die indrukken krijgen nu een plaats in dit in Californië opgenomen album waarin drummer Jim Norris en soms ook Daniel Thomas op triangel en accordeon met hem een trio vormen. Vijf van de elf tracks zijn instrumentale nummers waaronder ‘Breathing The Blues’ dat effectief zijn ademhaling uitputtend lijkt te reguleren. Het daarop volgende ‘Cannibal Stomp’ verenigt tomeloze passie met obsessionele ritmes en ‘Nightmares And Dreams’ laat de verbeelding zegevieren al lijkt de sound van zijn nachtmerries niet zo afschrikwekkend. In het flamencoachtige ‘Blue Mars Over Sorrento’ absorbeert Brozman de gipsy speelstijl van Django Reinhardt. En ‘Ow! My Uke’s On Fire!’ is een knap duet tussen drum en ukelele. Zelf muziekdocent heeft de kosmopoliet er geen moeite mee om zich ontvankelijk open te stellen voor de muzikale rijkdom uit andere landen.

De in New York geboren vijftigplusser ontdekte de National Resophonic gitaar al als dertienjarige, waarvan de quasi vermenselijkte klank hem boeide en nooit meer los liet. Sinds zijn eerste soloalbum uit 1981 blijft hij albums produceren waarin hij graag de sound van andere culturen integreert. In de kern blijft het echter steeds universele blues. Zo lijkt het gevoelvolle ‘Lonesome Blues’ wel een Skip James’ song. In het wrange rauw vertolkte ‘American House Fire Blues’ zit zowel bitterheid en onmacht als aanklacht verscholen. Het desolate ‘Strange Mind Blues’ doet qua klankkleur bevreemdend aan. Origineel is het in het Creools gezongen ‘Banm Kalou Banm’ waarin tekst en misleidende ritmes naar zwarte tijden refereren die vandaag nog steeds nieuwe vorm aannemen.

Van begin tot einde geraak je in de ban door de veelheid van exotische indrukken, gemoedstemmingen en het emotionele spanningsveld waarin de muzikant ritmisch danst en beweegt. Terwijl ‘Memory Blues’ eerder een lovesong is heeft het fantastische ‘Rhythm Is The Thing’ een psychedelische sixties sound. De ritme en sound orkestmeester die Brozman is speelt gewoon met alle echo’s van zijn herinneringen en emoties tijdens zijn wereldreizen, ieder keer weer de bron opzoekend. Uit alles blijkt dat aan dit album veel zorg werd besteed met inbegrip van het kleurige artwork van Michael van Merwyck. Maar het is vooral de drumbeat en de improvisatorische veelzijdigheid van Brozman op gitaardie dit album zo fascinerend maakt. Niet voor niets werd Brozman enkele jaren terug door medemuzikanten tot ’s werelds ‘Best Acoustic Slidegitarist’ uitgeroepen.

Marcie

15 NOVEMBER 2012 - Sint Niklaas, De Casino
29 NOVEMBER 2012 - Fleurus, La Bonne Source
30 NOVEMBER 2012 - Seraing, Centre Marius
01 DECEMBER 2012 - Mouscron, Centre Marius Staquet



Artiest info
Website  
 

Label: Ruf Records
Distr.: Munich / V2