HENRIK FREISCHLADER – HOUSE IN THE WOODS

Het zou geen gemakkelijke opgave worden om een cd te maken die minstens even goed of zelfs beter zou zijn als zijn voorganger "Still Frame Replay" uit 2011. Maar ik denk wel dat we mogen zeggen dat Henrik Freischlader in zijn opdracht geslaagd is. Al blijf ik "Still Frame Replay net dat ietsje beter vinden. Maar dat is een persoonlijke mening natuurlijk. Henrik Freischlader begint stilaan een begrip te worden in de bluesrockwereld. In Duitsland steekt hij er ver boven uit en de rest van Europa palmt hij ook langzamerhand in. Deze uitstekende muzikant schrijft al zijn songs zelf en een begenadigd gitarist. En daar maakt deze laatste cd geen uitzondering op.

De cd start dadelijk met de krachtvolle titelsong "House In The Woods". Meer een rocksong dan een bluessong maar wel ééntje dat de luisteraar dadelijk in zijn greep neemt. Strak ritme, stevige drums en bas, met een mooie gitaarsolo er tussen. Geen eindeloze solo die er alleen is om te laten horen wat men kan, maar een solo niet te lang maar perfect. Een song die smaakt naar meer. Het volgende nummer "Sister" is voor mij één van de minste nummers op deze knappe cd. Niets verrassends en nogal eentonig. Een iets rustiger song met een wat reggae getint refrein is "Nowhere To Go", het subtiele werk van Moritz op zijn hammondorgel vind ik hierbij prachtig klinken.

"1999" haalt weer het hele hoge niveau van de openingsong, Henrik Freischlader op zijn best. Als je hem hier weer hoort op zijn gitaar krijg je zeker en vast kippenvel. Alles zit in deze song perfect. Het hoeft niet steeds 'powerfull' te zijn, Henrik heeft ook een patent op mooie bluesballades. De smeekbede "Breaking My Heart Again" is daar een perfect voorbeeld van. Een voordeel tegenover de 3 mans bluesrockbands is dat Henrik beschikt over een heel goede hammondorgelist. Het is een heel grote toegevoegde waarde als je zo iemand in de band hebt. In de studio kan je dat opvangen door een studiomuzikant maar niet op een podium. Met deze cd bewijst Henrik dat hij vele stijlen aankan.

In "Take The Blame" mogen de muzikanten zich weer ten volle uitleven. Een song die vooral live veel bijval zal kennen. En weer die leadgitaar en hammondorgel die zo heel mooi in harmonie klinken. "Hear You Talking" heeft dezelfde ingrediënten als de vorige song. Stevig ritme en schreeuwende gitaar. "Two Young Lovers" is een minder nummer, maar je wilt dit nummer toch horen alleen al voor de solo met het hammondorgel. De 8 minuten durende ballade "Won’t You Help Me" is voor mij het beste nummer van de cd. Een traag en mooi nummer waar in je stoom kan aflaten en rustig en relax mee naar het einde van deze cd kan dromen en bij jezelf mag zeggen dat je weer een klasse cd bij hebt in je collectie. Toppers in deze cd zijn voor mij: "House In The Woods", "Won’t You Help Me", "1999" en "Breaking My Heart Again". Voor de fans van Henrik Freischlader even vermelden dat ook deze vijfde studio cd, “House In The Woods”, op vinyl te verkrijgen is.

Walter Vanheuckelom

De band:
Henrik Freischlader : Gitaar en zang
Theofilis Fotiadis : Basgitaar
Moritz Fuhrhop : Hammondorgel
Bjorn Kruger : Drums

Indien je de Henrik Freischlader Band nog nooit live gehoord hebt dan is het nu het moment, want ze toeren momenteel door België en Nederland.

di. 20-11-2012 Leiden – Qbus - NL
do. 22-11-2012 Purmerend – P3 - NL
vr. 23-11-2012 Oss – Groene Engel - NL
za. 24-11-2012 Weert – De Bosuil - NL
zo. 25-11-2012 Mol – Gompelhof
(samen met Eric Steckel,Philippe Ménard,Robert Smith Bluesband en Tiny legs Tim)
ma. 26-11-2012 Verviers – Spirit of 66

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Cable Car Records
Distr.: Sonic Rendezvous

video