THE JIM JONES REVUE – THE SAVAGE HEART

Zanger-gitarist Jim Jones, drummer Nick Jones, leadgitarist Rupert Orton, pianist-organist Henri Herbert en bassist Gavin Jay zijn de vijf bandleden van de Britse garagerockgroep ‘The Jim Jones Revue”, een formatie die het levenslicht zag in 2008 in Londen en datzelfde jaar al een eerste, naar de groep vernoemde debuutplaat opleverde. Die plaat werd in nauwelijks twee dagen tijd opgenomen en zette de groep meteen op de muzikale landkaart in Groot-Brittannië.

“Burning Your House Down” was het tweede album van ‘The Jim Jones Revue’ en kwam in 2010 op de platenmarkt. De traditie van het uitbrengen van een nieuw album om de twee jaar wordt verder in ere gehouden door de release van hun derde cd “The Savage Heart” in 2012.

Ook deze plaat laat opnieuw een mix van garagerock, bluesrock en rock and roll horen in de negen tracks die in de studio werden vereeuwigd. Net als bij de vorige platen werd de productie ook nu weer overgelaten in de deskundige handen van Nick Cave’s drummer Jim Sclavunos.

De elektrische gitaren domineren de songs die stevig rocken en dicht aansluiten bij de punkrock van bands als ‘The Stooges’ of de gitaarrock van o.a. “Motörhead”. Openingstrack “It’s Gotta Be About Me” (zie video) illustreert misschien wel het best wat u op het album “The Savage Heart” zoal mag verwachten. Ook “Never Let You Go” swingt en rockt als de pest en roept blijde herinneringen op aan ‘Little Richard’ in zijn topjaren.

Wij houden vooral van de rockabilly versie die ‘The Jim Jones Revue’ brengt in het nummer “7 Times Around The Sun”. De rauwere rock in “Where Da Money Go?” bevalt ons echter heel wat minder, ook “In & Out Of Harm’s Way” overschrijdt onze acceptabele geluidsnorm en de song “Eagle Eye Ball” komt nooit helemaal op dreef.

Dan tot slot maar even blijven stilstaan bij het slotnummer op deze plaat: de romantische ‘doo-wop’ ballad “Midnight Oceans & The Savage Heart” die veruit het beste is wat wij op deze cd hebben gehoord en aantoont dat Jim Jones zeker over een goede zangstem beschikt en niet altijd hoeft te schreeuwen om gehoord te worden. Op de tonen van een eenvoudige pianoriff zingt hij als een crooner en verrast hij de luisteraar met zijn sombere, wat op Mark Lanegan lijkende baritonstem.

Wij onthouden dus vooral dit laatste nummer en hopen dat ‘The Jim Jones Revue’ er aan zal denken om dergelijke songs ook op te nemen op album nummer vier, een plaat die er traditiegetrouw allicht in 2014 zit aan te komen.

(valsam)

Artiest info
Website  
 

Label: Punk Rock Blues Rec.
Distr.: [PIAS]

video