MR MORNING - HOME ON THE BEND

Het verschijnsel jam band heeft in onze Lage Landen nooit een grote vlucht genomen. Het ligt teveel voor de hand om het op onze Belgische of Hollandse nuchterheid te gooien of een gebrek aan podia, maar feit is dat niet veel bands hier weg kunnen komen met eindeloze jams en een oneindige reeks optredens. Of het moest een band zijn als Grateful Dead, Phish en Widespread Panic. Een divisie lager dan deze bands beweegt zich Mr Morning. In hun thuisland Zweden zijn ze één van de bekendere bands in het circuit en "Home On The Bend" is hun derde studioalbum in 10 jaar. Daar staan - zoals het hoort bij een jamband, liveplaten tegenover, maar denkelijk zal dit een volgend werkstuk zijn.

Om het meteen te verklappen, "Home On The Bend", is een meer dan boeiend plaatje geworden, en is meteen de opvolger van "Sweet Scent Of Butterflying" uit 2008 en hun debuut "Furry And Fine" uit 2002. Heel gevarieerd is deze nieuwe plaat, en soms hypnotiserend en verslavend. De cd klinkt in zijn geheel nogal bezwerend en soms een beetje trance opwekkend. Laat ik maar eerst wat aan name dropping doen, dat is wat mij betreft een waar plezier als je naar dit album luistert. Ik heb namelijk aan veel muziekjes gedacht, maar toch vooral aan The Jayhawks, Wilco, Roger McGuinn en nogal dikwijls aan The Grateful Dead. Het muzikale palet van deze plaat gaat van akoestische folk, soms kaal en desolaat, over bluegrass en countryrock, tot rijk gearrangeerde en warm van sound klinkend rocksongs. De heren van Mr. Morning zijn dus afkomstig uit Zweden en deze plaat werd dit jaar uitgebracht op het Duitse label Taxim Records, zoals ook de twee voorgangers. Daar houdt voor wat mij betreft de muzikale vergelijking met deze landen op, want de sound van deze groep is namelijk diep ingebed in de Amerikaanse traditie, getuige hiervan ook de bovengenoemde referenties.

De plaat wordt ingezet met het zeer mooi, door multi-instrumentalist Ola Kyttä sterk gezongen "Top Of Every Mountain", dit is mooie countryrock met schitterend slide gitaarwerk en af en toe een intrigerend stukje toetsenspel. "Rabbit" is zoals de titel al laat vermoeden een vrolijk nummer, met een prachtige melodie, met schitterende vocals en backing vocals van Karolina Nilsson. Het bijna 8 minuten durende "Shoes", is een droom van een song en meteen het eerste hoogtepunt van dit album. Dit is pure topklasse! Liefhebbers van The Jayhawks kunnen hier niet omheen. De volgende nummers, "Dandelion Wine" en "Paranoia" zijn meer losjes op southern rock gebaseerde songs, meer country en bluegrass getinte tunes, met een zeer prominente rol voor het  vioolspel van gast Carl Hansson. "Do What You Must" is een Johnny Dowd getinte klaagsong met de nodige wahwah-pedalen effecten, repetitief van structuur, maar dat gaat zelfs na meerdere beluisteringen zeker niet vervelen. Tijd voor het tweede absolute hoogtepunt van deze mooie cd, het afsluitende "Motorbike", een schitterend episch nummer à la Grateful Dead, wat jammen op gitaar, dan die voorzichtige en subtiele zang... 'Big old chrome horse that I like to ride'. Het lijkt wel een soort van evocatie van de Woodstock generatie, als ik dat zo mag zeggen, dit liedje vol liefde, vrede en glimlachende mensen, met een Easy Rider daar omheen als een ode aan de vrijheid en het weidse Amerikaanse landschap. Al wordt het verder deze song nog vreemder, geheimzinnig en donker, moet ik toegeven dat ik me bij deze beschrijving ook niet dadelijk veel zou kunnen voorstellen als ik het liedje niet gehoord had, maar zo klinkt het een beetje. En wat belangrijker is, het klinkt goed.

"Home On The Bend" zal vooral verder blijven leven door dit laatste nummer "Motorbike", dat afklokt op een kleine dertien minuten, maar dat live ongetwijfeld nog een stuk langer kan doorgaan. Toegegeven, je krijgt met deze 8 nummers een afwisselend geheel mee, de songs rocken vaak wel lekker en zijn vakkundig in elkaar gezet, zanger Ola Kyttä heeft een lenige stem en men houdt de nummers op juist de afsluiter na, beperkt qua lengte. Helaas ligt het gevaar van bombast constant op de loer en soms ligt het zelfs gevaarlijk dichtbij. Mr Morning brengt heel degelijk ambachtelijk werk, maar mist de noodzakelijke alternatieve impulsen om verder te springen dan zijn thuispubliek. Dus zeker geen slechte plaat, maar ongetwijfeld het best live te genieten.

Artiest info
Website  
 

Label: Taxim Records
Distr.: Bertus / V2