DREW NELSON – TILT-A-WHIRL

De uit Michigan afkomstige marine veteraan Drew Nelson heeft in zijn eigen land en aan de andere kant van de Noordzee al aardig wat potjes gebroken. Zijn laatste album, "Dusty Road To Beulah Land" (2009) deed bij de fanatieke Americana liefhebbers al wel wat stof opwaaien. Zijn talent werd ook opgemerkt door kwaliteitslabel Red House die hem prompt een contract aanbood voor zijn nieuwe album "Tilt-A-Whirl". Drew’s talent is zeker niet onopgemerkt gebleven bij zijn collega’s want toen hij op een prestigieus Amerikaans folkfestival in 2007 speelde, kwam John Gorka na afloop naar hem toe om hem te vertellen hoe zeer zijn liedjes hem raakte. Sindsdien heeft Drew al diverse malen het podium gedeeld met Gorka, maar ook met artiesten als Melissa Etheridge en Edwin McCain.

Drew Nelson debuteerde in 2005 met "Immigrant Son" en vestigde daarmee direct een reputatie als ‘blue-collar bard’ in de traditie van John Mellencamp, Bruce Springsteen en Townes van Zandt. Ook zijn tweede album "Dusty Road To Beulah Land" staat vol met songs over eenvoudige mensen, die het maar te stellen hebben met liefde, verlies en armoede. Nelson is een singer-songwriter die zijn liedjes mooi gearrangeerd brengt, en heeft daarbij een wat roestige stem, die ons wel wat doet denken aan Jon Dee Graham en Rod Picott, maar weet op zijn nieuwe plaat "Tilt-A-Whirl", door op de goede momenten gastzangeres Jen Sygit in te schakelen een fraai gevarieerd album af te leveren. De titel van deze plaat slaat op de draaimolen des levens en de mensen die tijdens deze wilde rit proberen vast te houden aan hun hoop en dromen. "Tilt-A-Whirl" klinkt niet veel anders dan zijn vorige albums. Het is singer-songwriter muziek met een country inslag. Banjo’s, slide-gitaar, mandoline, dat soort invloeden uit de country wereld vind je terug in zijn muziek. Drew is werkelijk een dichter die kan zingen, een uitstekende zanger en liedsmid. De elf songs op "Tilt-A-Whirl" zijn tekstueel en thematisch misschien wat clichématig, maar stuk voor stuk lekker gespeeld en gezongen. Uit zijn teksten blijkt gewoon dat hij met beide benen in het Amerikaanse leven staat. Zonder enige flauwekul eromheen, bijna alleen een doorleefde zangstem en efficiënt gitaarspel, maar het raakt je wel meteen, "Promised Land", de opener van deze cd, met daarom heen een zoemend B-3 orgel, een rinkelende mandoline, en bijna levendig klinkende drums. Nelson zingt duidelijk en oprecht over de 'werkende armen', het stuwende tempo schijnt hierbij als een straaltje zon op een grimmig scenario. De titel kan best ook ironisch gezien worden, maar hij weet best zijn zienswijze uitstekend over te brengen.

En hoewel hij in het zenuwcentrum van de countrymuziek resideert, denken we niet dat singer-songwriter Drew Nelson snel wordt betrapt op cowboylaarzen en een grote hoed. Met een gruizige stem, die ook veel wegheeft van Bruce Springsteen voordat hij de sportschool opzocht, is troubadour Nelson er opnieuw in geslaagd om elf schitterende bedtime stories op plaat te zetten. Sommige nummers van "Tilt-A-Whirl", zoals het levensverhaal van "Danny en Maria", de ellende van de werkende man in "Dust" doen ook denken aan Mellencamp. Maar vergis u niet: Nelson speelt geen toneel. Hij zingt levensliederen die het bloed, zweet en de tranen van de hardwerkende en kansloze Amerikanen weerspiegelen. Soms nestelt Nelson zich in meer humeurige tonen, zoals in het country getinte "St. Jude", het glinsterende gitarenwerk in "5th of September" en het hoogtepunt "Copper", een broeierig, zes minuten durende epos met voelbare passie, waarin hij zingt: "There's a storm cloud brewing over Keweenaw Bay, a damp in my bones and copper in my veins". U kunt er donder opzeggen dat hij dit nummer speelt tijdens de Nederlandse tournee in november. Nelson doet met dit album soms wat denken aan de kalere platen van Bruce Springsteen, maar Nelson blijft in die vergelijking zeer uitstekend overeind staan. Het sleutelwoord is 'ingetogen' en met de hulp van producer en multi-instrumentalist Michael Crittenden klinken alle songs eenvoudig en effectief, zonder aan Nelson's oprechtheid te twijfelen, de sleutel tot het succes van dit album.

donderdag 1 november - Theater de Wegwijzer, Nw.- en St. Joosland aanvang 20:30 uur 

vrijdag 2 november - Cultureel Café De Amer, Amen aanvang 20:00 uur 

zondag 4 november - Museum Nic Jonk, Grootschermer aanvang 12:00 uur (koffieconcert) 

maandag 5 november - Meneer Frits, Eindhoven aanvang 21:00 uur (met Gregory Alan Isakov) 

dinsdag 6 november - Cultuurhuis , Heerlen aanvang 20:30 uur 

zaterdag 10 november - In The Woods , Lage Vuursche aanvang 20:30 uur (met Gregory Alan Isakov)

zondag 11 november - De Oude Remise, Bad Nieuweschans aanvang 15:00 uur

 

 

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Red House Records

video