LEADFOOT RIVET - WELCOME TO MY MONGREL MUSIC WORLD!

Precies vijftig jaar lang exploreerde de Fransman, Alain ‘Leadfoot’ Rivet, de blues in al zijn varianten. In 1962 lanceerde hij immers zijn eerste bandje en sindsdien zat hij niet meer stil. Hij bracht al een achttal albums uit en werd aangetroffen in het gezelschap van blueshelden als o.m. Homesick James, Bo Diddley, Larry Garner, Amos Garrett, Gatemouth Brown, Tommy Castro…om er slechts enkele uit zijn lange carrière op te noemen. Dat er misschien nog ergens familie van hem rondloopt in Lafayette is ook al lang geen geheim meer, want Leadfoot’s blues is verwant met die ‘southern’ groove die zowel hartverwarmend als veerkrachtig is. Hijzelf noemt het ‘Mongrel Music’ omdat er diverse invloeden in samenkomen van Portugese fado tot de Argentijnse gitaarblues van Yupanqui. In deze kruisbestuiving van muzikale genres hoor je zelfs wat Ry Cooder, Tom Jones en Peter Green. Toch is Rivet’s gestaag uitdijend muzikaal universum helemaal naar zijn aard gemoduleerd, zelfs indien hij covers herwerkt.

Al met al lonkt Leadfoot’s ‘mongrel music world’ heel avontuurlijk, mede dank zij de verschillende muzikanten die hem omringen. Multi-instrumentalist Fred Chapellier haalt de meest exotische instrumenten tevoorschijn van sitar-gitaar tot elektrische bouzouki. De songs waarin hij met mandoline begeleidt genereren een vage Mexicaanse nostalgie. Zo is de slowblues ‘She Put The Jinx On Me’ en vooral het desperate ‘I’ll Find The Exit’ van een melancholische schoonheid als een meditatie met zicht op een lege golvende zandvlakte. Ook gitarist Pad Boudot- Lamot, die aan enkele songs meeschreef, is een krak in het oproepen van desolate landschappen zoals in het jazzy ‘A Godsend’ met nauwelijks verholen maatschappijkritiek. Aan ‘The Worst Guitar Player In Town’ kleeft eveneens wat tristesse. In het vaste team zitten ook nog gitarist Jean-Paul Avellaneda, drummer Stephane Avellaneda en bassist Thomas Weirich, allemaal getalenteerde muzikanten. De akoestische en slidegitaren, cajon, tamboerijn en ‘snare’ drum dragen bij tot de originaliteit van dit album, dat van jazzy en bluesy verspringt naar soulvol en up-tempo.

Ook enkele gastmuzikanten, waaronder John Mooney en Tom Principato, engageerden zich op dit gastvrij album dat Leadfoot’s ‘Mongrel Music’ omsluit. Die songtrack met licht autobiografische inslag onthult een van de facetten van Leadfoot’s muzikale veelzijdigheid met wortels in zowel Louisiana als La Douce France. Met zijn expressieve stem evoceert Rivet, ‘Un diable de chanteur!’, stemmingen en personages die soms humoristisch aandoen en dan weer ontroeren, zoals ‘Dead End Avenue’. Topper tussen al dat materiaal van de songschrijvende bluesman, half heilige/half zondaar, is ‘Them Changes’, een vitale opwindende bluessong. En refererend naar het jazzy ‘Famous’ kan je Rivet alvast geruststellen dat de slopende duisternis van de tijd zijn songs niet zal aantasten. Die songs vind je terug in het tekstboekje, want zoals meestal verwent DixieFrog de luisteraar met een verzorgd digipack en bijhorende foto’s en songteksten.

Marcie

Artiest info
Website  
 

Label: DixieFrog
Distr.: Parsifal & Bertus/V2