BLACK COUNTRY COMMUNION – AFTERGLOW     

Er zijn weinig supergroepen die zich zo kunnen profileren als het in 2009 uit de grond gestampte hardrock collectief van Black Country Communion. Met het schitterende “Afterglow” is het viertal Glenn Hughes, Joe Bonamassa, Jason Bonham en Derek Sherinian reeds aan hun derde studioplaat toe in evenveel jaren en hebben ondertussen een hechte fanbase opgebouwd, die ze zeker niet enkel aan hun bekende namen te danken hebben. De stem van de eenenzestigjarige Glenn Hughes klinkt nog even snijdend als zijn gloriejaren bij Deep Purple of Black Sabbath, Joe Bonamassa hoeft als één van ’s werelds beste bluesrock gitaristen geen adelbrieven meer voor te leggen, Jason Bonham is uit hetzelfde Led Zeppellin drumhout gesneden als zijn vader en voeg hierbij nog het wervelend toetsenwerk van Derek Sherinian en niet te vergeten het vijfde lid, die dit geheel fantastisch doet klinken, producer Kevin Sherley, en je hebt hier inderdaad te maken met een uitzonderlijke groep artiesten die de Amerikaanse en Britse rock perfect laten versmelten . Dit laatste laat Black Country Communion zo uniek klinken en tegelijkertijd toch herkenbaar.  De Led Zeppellin sound zit Jason Bonham eenvoudigweg in de genen, maar voeg hierbij de knappe mix van Sherinian’s keyboard ,  Hughes’ hemels hoge rock stem en de krachtige, in bluesrock gedrenkte noten van Bonamassa’s gitaarwerk en je hebt gegarandeerd spetterend vuurwerk waar elke classic rock liefhebber op kickt.

Black Country Communion heeft voor hun nieuw, elf nummers tellende “Afterglow” wat meer tijd gehad om dit album tot in de perfectie te laten klinken en het resultaat mag er zijn. Een half jaar lang werd in onderling overleg aan dit kunstwerkje geschreven en gepolijst en het resultaat klinkt simpelweg top . Glen Hughes zangpartijen staan op dit album nog meer in de kijker en klonken nog nooit zo veelzijdig. Ook het schitterend toetsenwerk van Derek Sherinian krijgt meer aandacht en geeft de al krachtige songs nog een extra impuls en er werd ook gekozen om in sommige nummers rustgevende, reflectievolle passages in te lassen die de dramatiek van de song enkel maar verhogen.

Het album schiet fel uit de startblokken met de knap afwisselende hard rocker “Big Train”, die de agressieve rock  van AC/DC combineert met de klassiekere, door keyboard ondersteunde  hard rock passages, maar ook aanleunt bij de moderne hardrockiconen zoals het vergane Velvet Revolver. Hughes zangpartijen en de harmonische passages klinken fenomenaal en zijn geprononceerde baslijnen kruipen dreunend aan je rug op, synchroon geflankeerd door vurige gitaaruithalen van Bonamassa en een Bonham die zijn drum wel in stukken lijkt te hakken. Je krijgt even de tijd om naar adem te happen tijdens de trippende, reflectieve akoestische passage, maar hierna dampt en stoomt de hard rock trein weer op TGV snelheid. Ook “Confessor” snelt zo door de huiskamer, drijvend op een dampende gitaarbeat en opgedirkt met een klassiek hardrock passage als refrein. Op “This Is Your Time” is het lekker headbangen op donkere, gedowntunde gitaarnoten die elke Rage Against The Machine fan zouden bekoren, terwijl het doordringende orgelspel van Sherinian en het melodieuze refrein van “Midnight Sun” knap contrasteren tegenover de staccato rockende strofes. Op eenzame hoogte drijft het met Joe Bonamassa in duet gezongen “Cry Freedom”,  dat met diens inbreng dit nummer een knappe blues rock injectie toedient in de solo’s, maar ook mag buigen op een heerlijke gitaarrif en een Hughes die zijn  basnoten laat rollen als nooit tevoren. Het titelnummer “Afterglow” gloeit rood en warm als de ondergaande avondzon en klinkt met zijn strijkers tegelijkertijd weemoedig en plechtig, maar haalt even donderend en furieus uit in zijn chorus. Als langste nummer dat afklokt op zeven minuten, gaat “The Circle” met zijn hypnotische gitaarrif als mid-tempo rockballade met de prijzen lopen en opmerkelijk is ook de donker en geheimzinnige afsluiter “Crawl”, gekruid met een zware gitaarsound die het midden houdt tussen Led Zep en industrial.

Met hun derde boreling “Afterglow” laat Black Country Communion nog maar eens zien dat classic rock nog alive and kicking is. Zij zullen zonder moeite elke Led Zeppelin of Deep Purple fan bekoren, maar slagen erin met een originele aanpak en de mix van klassieke en moderne hard rockpatronen, een frisse wind door deze scene te laten waaien en dat is altijd iets om naar uit te kijken.

Yvo Zels

Artiest info
Website  
 

Label: Mascot
Info: Music Shock