CHRIS DANIELS – BETTER DAYS

Wat is een mens zonder een goede gezondheid: niets. Je mag nog de koning zijn of een groot artiest zoals de gerenommeerde Chris Daniels, bekend van de legendarische band Chris Daniels & The Kings, als het noodlot toeslaat stort je wereld in. Zo herstelde de uit Denver, Colorado afkomstige Chris Daniels van een virale vorm van leukemie en je kan je wel inbeelden dat hij vandaag de gelukkigste man op aarde is. Dat dit ook uitstraalt op zijn nieuw solo album met de veelzeggende titel “Better Days” zal niemand verwonderen en als extra toegift doet Daniels er nog vier live titels van het Telluride Bluegrass Festival in 1985 bij, waar hij geboekt stond als vaste vrijdagavond afsluiter.

Op “Better Days” gaat Chris Daniels terug naar de oorsprong van zijn muziek en die moeten we zoeken in de Americana en de roots. De funky groove van de R&B getinte bluesrock van Chris Daniels & The Kings werd dus even opzij geschoven en hij presenteert ons zowel nieuwe songs als ouder werk dat nooit werd opgenomen. Als je de creditlijst van gastmuzikanten bekijkt moet je toch wel even gaan zitten welke grote namen maar al te graag hun medewerking verleenden aan dit album. Chris Daniels is duidelijk een graag geziene figuur in de muziekmiddens en mag, om er enkele te noemen, rekenen op de steun van Richie Furay (Buffalo Springfield/Poco), Sam Bush (New Grass Revival, AMA & IBMA stalwart), Kenny Passarelli (Elton John, Joe Walsh), Mollie O’Brien (A Prairie Home Companion), Greg Garrison (Leftover Salmon and The Punch Brothers), John Magnie (The Subdudes), Lloyd Maines (Dixie Chicks), Mary Huckins (Dakota Blonde), Hazel Miller (Big Head Todd), Brad Kopp & Ernie Martinez (journeyman Austin and Denver pickers) en de leden van de Queen City Jazz Band.

“Better Days” telt maar liefst vijftien songs en vier bonustracks die je zevenenzeventig minuten boeien, zonder één minuut te vervelen. Het is een reis geworden door zijn rootsmuziek die zowel Americana , gospel, New Orleans, old time, jazz als rootsmuziek omvat. Zulk een veelzijdigheid toont nogmaals met welk een groot artiest we hier te maken hebben. Chris is buiten een uitmuntende zanger ook een knappe tekstschrijver en een degelijke gitarist, banjo en mandolinespeler, bovendien gezegend met een gezonde dosis humor. Luister maar eens naar de vrolijk gestrumde country rocker met een John Cougar Mellencamp feel , “Good Ole Beast” met weidse pedal steel accenten in duel met een grollende elektrische gitaar. De wijze levensles schrijf de oudjes niet te snel af en dat hij de vergelijking van een oude, geliefde truck doortrekt naar zijn ouders en zichzelf is op zijn minst grappig te noemen.

Het broeierig met grollende slide en snijdende elektrische gitaren doorregen “Wildcat” daarentegen trekt en sleurt in Texas country stijl, terwijl hij in het romantisch walsende “South Carolina” met viool, mandoline, accordeon en knappe backing vocals zijn jeugdherinneringen ophaalt. Ook zijn ziekte heeft sporen nagelaten op dit album en dit leverde enkele uiterst knappe songs op als de mijmerende maar hoopvolle country ballade “Better Days”, met heerlijke harmonische zangpartijen en opgevuld met knappe Dobro  slide accenten  of het grappige, bluesy cabareteske “Medical Marijuana” dat in geuren en kleuren alle wonderbare happy effecten van deze uiterst geestverruimende middelen  uit de doeken doet en volmondig aanprijst. In het meeslepende “Sister Delores” gaat het er minder vrolijk aan toe en wordt zijn hart veroverd door de angst van een doodziek iemand. Hij is Delores echter oneindig dankbaar voor de onvoorwaardelijke steun die ze hem gaf in moeilijke tijden, ondanks dat hij volgens hem zich nooit een overtuigde Christen toonde. Met “Therapy” trekken we dan weer feestend met trombone, bombardon, trompet en klarinet door New Orleans en ook “Right Down Here” trekt die richting uit, zij het dan in gospelstijl met knap mondharmonicaspel , wasbord en een gedreven gospelkoor dat zelfs de meest ongelovige ziel zou bekeren.

Alsof dit nog niet genoeg de veelzijdigheid van Chris Daniels in de verf zet, krijgen we nog in vier nummers een  live presentje in feestelijke bluegrass stemming, rechtstreeks geplukt uit zijn show in Telluride 1985, ingeleid door de sprekende titel “Alive And Ah,…Well?”. Als Chris Daniels het niet durft uit te spreken, dan zullen wij het doen. Op zijn nieuw soloalbum is deze man “Alive And Kicking” zoals nooit tevoren.
Yvo Zels

 

Artiest info
Website  
 

Label: Moon Voyage Records