NEWBAN – NEWBAN & NEWBAN 2

De naam van deze groep zal niet direct iemand iets zeggen. Niet abnormaal. Het gaat hier dan ook over een obscure band die al lang niet meer bestaat. Het materiaal is jaren blijven liggen (of toch zo goed als) en is nu uitgekomen. In 1977 vormden Duke Jones en Porter Carroll, studenten in hetzelfde college in New York een band. Ze mobiliseerden klasgenoten voor hun “ new band”. Zo kwamen ze aan de naam Newban. Buur van een of andere bekende bij hun was “audio engineer” Malcolm Addey. Hij regelde voor hen een opnamesessie in de Bell studios. Daar werd deze muziek opgenomen en in 1977 uitgebracht op Guiness Records. Dit label had de eigenaardige tactiek om de platen zeer gebrekkig te promoten (uit taxatie overwegingen). Hierdoor zijn de platen weinig verspreid en momenteel collector’s. De leden van de band konden tekenen bij A&M records en hadden succes onder de naam Atlantic Starr. Deze band verkocht in de VS als zoete broodjes in het circuit van de zwarte Amerikanen.

Enkele jaren terug liepen Jones en Addey elkaar tegen het lijf en besloten de opnames die Addey nog in zijn kast had te digitaliseren. Zo kwam deze cd tot stand. Op de plaat de opnames van de 2 lp’s. Op de cd versie zijn er nog 3 nooit uitgebracht bonus tracks. Hierdoor krijg je een pakket aangeboden dat uit 18 nummers bestaat en ongeveer een uur speelduur bevat. De muziek is te omschrijven als soul funk. Denk aan rustige muziek van bvb Earth Wind & Fire hun beginjaren. Veel blazers, groovy ritmes, prominente bas, percussie die af en toe een latijnse toets heeft, spaarzame teksten en zang. Wat opvalt is dat ze de nodige rustpunten in hun muziek hebben. Zo heeft de muziek iets wat ze ginder zo mooi vatten in het woord “mellow”. In die categorie is bvb “Home With You” een knap nummer met een Steely Dan achtige jazzy gitaarsolo. Ook knap is het liefdesliedje “Central Park”, waarschijnlijk de plaats waar ze stiekeme afspraakjes hadden. Bill Whiters wordt naar de kroon gestoken in “Rhythm & Rhyme”, hoewel de song wat meer blazers ter ondersteuning krijgt.

De zang wordt verzorgd door verschillende bandleden en zorgt daardoor ook voor afwisseling. De meeste nummers hebben een langere duur dan de gemiddelde popsong. Toppers zijn voor mij het funky “Fatback Sally”. Speciaal maar gezien de tijdsgeest van toen (psychedelica) is de dwarsfluit groove in “Greenburgh”. Een andere favoriet is het door een knappe damesstem van Sharon Bryant gezongen “Why Did You Desert Me?”. Jazzy gitaren en heftige blazers zijn het kenmerk in “Find A Place To Live”. Aan Isaac Hayes ten tijde van Shaft en de Black Exploitation beweging doet “Easin’ Through” denken. De drie onuitgegeven tracks zijn duidelijk niet afgewerkte nummers. Het zijn eerder lang uitvallende luisterstukken die allen een grote jazz invloed hebben en minder gebald zijn dan de 15 LP tracks. De afsluiter “Oh Wow” is een ritmisch stuk waar de percussie en blazers mooi met elkaar duelleren en klinkt als de muziek bij een achtervolgingsscene in een film.

Het is wel verrassend te moeten vaststellen dat opnames die ruim 35 jaar oud zijn nog zo fris en hedendaags klinken. Dit is alles behalve oubollig. En het is duidelijk dat deze mannen met deze kosmopolitische mix hun tijd voor waren. Ik kan me inbeelden dat er nog veel obscuur materiaal herontdekt moet worden maar dit is in mijn collectie een goede afwisseling tussen al die rootsmuziek. Voor de groovy, shakin moments, bro.

(Lisael)

Artiest info
Website  
 

Label: Barely Breaking Even Records
Distr.: PIAS.

video