DIANA KRALL - GLAD RAGG DOLL

Jazzpianiste Diana Krall, dochter van een pianist, leerde als kind al piano spelen en startte ook vroeg met haar zangcarrière. Nog geen dertig jaar oud bracht zij haar debuutalbum ‘Steppin’ Out’ uit anno 1993 en trok daarmee de aandacht van zowel jazzliefhebbers als muzikanten en producers. Nu ongeveer tien albums later mag zij zich beroemen op twee Grammy Awards en acht Juno Awards en is de kans groot dat ook dit door T Bone Burnett geproducet album in de prijzen zal vallen. Met muzikanten als drummer Jay Bellerose, bassist Dennis Crouch en Marc Ribot op elektrische en akoestische gitaar krijg je sowieso een winnend team. Maar de Canadese Diana blijft het lichtend middelpunt met haar sensuele zang en gevarieerd pianospel.

Zij vertolkt op dit album voor het merendeel jazzy songs van minder bekende songschrijvers, met uitzondering dan van het onverwoestbare ‘Lonely Avenue’ van Doc Pomus, dat hoe dan ook een topper blijft wie het ook zingt. Diana Krall geeft er haar eigen interpretatie van. Met de zware drum van Bellerose en het extra aanvullend gitaarspel van Burnett krijgt deze song iets onderhuids dreigends. Ook het wiegelied ‘Prairie Lullaby’ en het nostalgische ‘Wide River To Cross’ van de Miller’s roepen herinneringen op aan oude gevoelvolle evergreens uit de jaren vijftig. Op deze laatste zingt Howard Coward backing mee. Het intimistische ‘Glad Ragg Doll’ is een duet met alleen stem en gitaar van Krall en Marc Ribot. Het weemoedige ‘Let It Rain’ met een gitaarsolo neigt naar een vertraagde wals. Ook in het bluesy ‘You Know - I Know Everything’s Made For Love’ hoor je de hand van Burnett.

Op andere songs ligt de klemtoon op jazz en jaren veertig/vijftig swing. Daarin ontpopt Diana zich quasi als een verleidelijke Marilyn Monroe zoals op ‘There Ain’t No Sweet Man That’s Worth the Salt of My Tears’ en het eveneens zwoele ‘Just Like a Butterfly That’s Caught In the Rain’ waar de bas van Dennis Crouch de poëtische teksten kracht bijzet. De elegante Krall vertolkt met haar contra-alt alle songs met vloeiende timing en fijn vrouwelijke frasering. Vooral haar toetsendans op de vleugelpiano sprankelt, die alle geschakeerde gemoedstemmingen mooi laat uitkomen. Zij kreeg dan ook ooit les van de pianist van Billie Holiday. Een van mijn favorieten is bijgevolg het broeierige ‘Here Lies Love’ omwille van de tegenstelling tussen het heldere pianospel van Krall en de zware drum van Bellerose. Ondanks dat de coverfoto subtiel verwijst naar de revuemeisjes uit de Ziegfeld Follies is dit album in de eerste plaats een stemmig jazzy album dat doet verlangen naar een schapenvacht vlak voor de open haard.

Marcie

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Verve Records
Distr.: Universal

 

DIANA KRALL @ BOZAR, BRUSSEL - 29/10/12