GATOS BIZCOS - I CAN’T BELIEVE MY EYES

Een tweede cd van dit label uit het Baskenland dat zich blijkbaar specialiseerd in de blues. Spanje is niet direct het land dat je associeert met bluesmuziek. Na de “Romanticos” is er nu deze “Gatos Bizcos”. Terwijl die eersten hun plaat niet beter was dan vele groepen hier ten lande was het uitkijken of dit met deze plaat anders was. Gatos Bizcos is een kwartet. Uit hun biografie (voor zover ik het Spaans machtig ben) is hun voornaamste wapenfeit dat ze in 2010 Eddie C Campbell hebben mogen begeleiden tijdens zijn Europese toer. Een toch niet te versmaden kwaliteitslabel. Het is dan ook met de nodige nieuwsgierigheid dat de cd dde speler in ging.

Op de hoes staat te lezen dat ze deze plaat opdagen aan Eddie Campbell. Verder zijn er 11 nummers waarvan 4 covers. En het moet gezegd: dit is een knappe plaat geworden. Dit omdat er mooie zang is die in perfect Engels is. Maar ook omdat er knap gemusiceerd wordt met als speerpunten de harmonica en de gitaar. Ze gaan van start met een knap “Let’s Have Some Fun” met daarin onmiddellijk hun swingende kant, niet in het minst door de vloeiende gitaarsolo en harminicasolo. “Little Walter Song” is hun ode aan de grootste (niet in gestalte) en invloedrijkste harmonicaspeler uit de geschiedenis van de blues).Het straffe aan dit nummer is dat de verwachte harmonica pas op het einde van het nummer te horen is. Een nummer dat eerder een gypsy swing cachet meekreeg. “I Can’t Believe My Eyes” doet me denken aan onze Seatsniffers op een ingetogen moment, met in deze een harmonica ipv de sax. Een nummer dat tot de beste van de plaat behoord is “Backward Blues” met daarin de mooie samenzang en een geut Ry Cooder in het arrangement.

Echte down home blues krijgen we in hun versie van “Nobody Knows You When You’re Down & Out”. “Blues For P” is een knap tussendoortje die hun in een iets meer funky gedaante laat horen. Een live kraker is ongetwijfeld “We Like The Boogie” een stevige boogie beat waar Houd Dog Taylor of George Thorogood jaloers op zijn. Straf. “Orange Couloured Sky” is een swingklassieker die ze hier een eigen kleedje geven. Ze zijn sterker in de covers van Eddie Campbell’s “That’s When I Know” dat ze een ingehouden versie meegeven.Met een dameskoortje in de achtergrond brengen ze een geloofwaardige versie van Muddy Waters “Goin’ Home”. De onnavolgbare stem van de meester zelf hebben ze natuurlijk niet in hun rangen maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt met het inlevingsvermogen van de zanger en de gospeltoets van de hele band.

Het besluit is simpel: dit is een goede band die als een vlot draaiend wielerteam de ene overwinning na de andere binnenhaalt. Eddie C Campbell had goede redenen om hem mee te pakken op toernee. Wie zijn wij om aan de oren van een legende te twijfelen.Te ontdekken is het advies.

(Lisael)

Artiest info
Website  
 

Label: Gaztelupeko Hotsak