COLIN BROOKS - BLOOD AND WATER

Dat Colin Brooks deel uitmaakte van de supergroep Band of Heathens, weten jullie waarschijnlijk wel. Maar in het najaar van 2011 verliet Brooks deze supergroep uit Austin, Texas, om zich ook zoals andere bandleden, Ed Jurdi en Gordy Quist, aan een eigen solocarrière te begeven. Colin Books bespeelt de steelgitaar en schrijft veel nummers. Solo maakte hij twee albums: "Chippin Away at the Promised Land" (2002) en "Blood and Water" (2005). Waar de muziek van de Band of Heathens in de breedte beluisterd moet worden is het werk van Colin Brooks solo juist heel intiem. Kleine liedjes met eenvoudige begeleiding. In 2005 schreven we over "Blood and Water" het volgende: " Kerrville New Folk is niet zomaar een cricketwedstrijdje, ondermeer Lyle Lovett, Shawn Colvin, Nancy Griffith, Slaid Cleaves, Steve Earle, Lucinda Williams stonden er op het hoogste trapje en de rest is geschiedenis. Ook de winnaar van de editie 2003 is met rasse schreden op weg om zijn status te verzilveren. Aanvankelijk nog wat onwennig als side/session man voor Ruthie Forster, Hal Ketchum, Toni Price, voornamelijk als gitarist en uitstekend dobro/lap steel speler, maar met zijn debuutalbum "Chippin Away at the Promised Land" (2002) en zijn overwinning in Kerrville draait alles om zijn eigen persoontje. Globetrotter Colin Brooks verliet Taos New Mexico om via een ommetje in New York zijn vaste stek te vinden in Austin Texas en ging maar al te graag in op het verzoek van zijn fans om een "naked and raw" akoestisch album op te nemen. Twaalf eigen of co-writing songs, twee microfoons, backingvocals van Anais Mitchell, Jonathan Byrd en Tim Beattie en binnen de week stond alles op band. Meer moet dat niet zijn en het resultaat "Blood and Water" mag ondertussen rekenen op wereldwijdse belangstelling. Oorspronkelijk stond alles in functie van het nieuwe album dat de naam "Water in the Sky" zou meekrijgen maar geleidelijk aan werden de demo's volwaardige songs die in al hun glorie prijken op dit rustige maar bloedmooie album. Swampy folk rock die voornamelijk het klassieke thema behandelt ... de liefde in al zijn facetten en op zulke manier dat de hele wereld zich wel op de een of andere manier aangesproken voelt. Een album dat uitnodigt tot luisteren, liefst met hoofdtelefoon lang onderuit op de bank, je doet mijmeren over de mooie dingen des levens, dat heerlijke dobro/gitaargepingel, de pure eenvoud en opbouw van de songs."

"Blood and Water" van deze singer-songwriter Colin Brooks, omschreven we dus zeven jaar geleden als een akoestische plaat die je compleet van je sokken blaast, of meer zelfs, een luisterplaat die we graag tot een onbetwist meesterwerk uitriepen. We stonden zeker niet alleen in onze positieve woorden over de tweede plaat van de Amerikaan. Ook alle gerenommeerde muziektijdschriften in binnen- en buitenland kwamen superlatieven tekort en prezen "Blood and Water" stuk voor stuk de hemel in. Dat het ondanks meerdere pogingen toch niet echt wilde lukken met de plaat van Colin Brooks, wiens debuut drie jaar eerder ook al roemloos ten onder ging, blijft voor mij een groot raadsel, maar Brooks is gelukkig niet bij de pakken neer gaan zitten en probeert het gewoon nog een keer met een nieuwe soloplaat die denkelijk eerdaags zal verschijnen. Bij Blue Rose Records zijn we het ondertussen gewoon aan het worden, en om ons terug wat met Brooks werk vertrouwd te maken, krijgen we eerst deze heruitgave van "Blood and Water" en wachten we vol spanning naar de opvolger.

Artiest info
   
 

Label: Blue Rose Records
Distr.: Sonic Rendezvous

video