GUY DAVIS, FEATURING FABRIZIO POGGI - JUBA DANCE

Guy Davis staat garant voor kwaliteit. Wie eigen is met het werk van de man en het genoegen al heeft gesmaakt om hem live aan het werk te zien weet dat hij een van de meest charismatische, doorleefde bluesartiesten is van het moment. Een flink dozijn uitstekende releases heeft hij al op zijn naam intussen en voor de vuist weg sommen we er een paar op die je gerust als absolute must-have albums mag catalogeren: het sublieme live abum “On Air”, het fantastische “Sweetheart Like You” en het ongemeen boeiende “The Adventures of Fishy Waters”.

Voeg aan dat lijstje maar gerust zijn nieuwste worp “Juba Dance” aan toe want wederom is de man er in geslaagd om een absoluut topproduct af te leveren. Er is niets nieuws onder de zon. Guy Davis is er nog steeds met zijn doodeerlijke benadering van de oude, originele bluessongs. Zelfgepende songs, afgewisseld met sublieme covers. Zijn songs nog steeds verhalend gebracht, subliem afwisselend tussen, al dan niet bijtende, humoristische en/of beklijvend tekstgeschrijf.

Davis krijgt op deze uitgave de steun van de meesterlijke mondharmonicaspeler Fabrizio Poggi en die laat probleemloos horen waarom ondermeer Otis Taylor en andere Eric Bibb’s op hem al beroep deden. Hij laat zijn instrument haast in dialoog gaan met Guy’s warme stem en voegt ontegensprekelijk een extra dimensie aan deze aantrekkelijke plaat. Maar wat dan gedacht van het gastoptreden van de ronduit briljante Blind Boys Of Alabama? Op “See That My Grave Is Kept Clean” zingen ze zo indrukwekkend knap dat een rush naar de repeatknop gegarandeerd is. Het Blind Lemon Jefferson nummer krijgt hierdoor een logischerwijze wat gospelachtig tintje aangesmeerd en is van een onvoorstelbare schoonheid.

Het is niet het enige beklijvende moment op de plaat. Davis is bijvoorbeeld zo ongelooflijk pakkend bezig op Muddy Waters’ “My Eyes Keep Me In Trouble” of ook nog op Blind Willie McTell’s “Statesboro Blues” dat je daar onmogelijk onbewogen kan bij blijven. Dat hij het ook anders kan bewijst hij dan weer op het swingende titelnummer “Dance Juba Dance” met dat indrukwekkende, inventieve, snelle claw-hammer banjospel!

Haast een uur onvoorstelbare schoonheid krijg je gepresenteerd. Voeg daarbij nog het bijzonder verzorgd boekje met uitleg over de songs en je bestelling moest al onderweg zijn! Je kan ook niet naast de aanwezigheid van Lea Gilmore. Het trage “Some Cold Rainy Day” is een perfecte symbiose tussen blues en gospel, puur genieten!

Dit album is alweer een staaltje van ongebreideld kunnen. Guy Davis , het levende bewijs van hoe mooi pure blues wel kan zijn. Absolute aanrader en alvast kandidaat voor eindejaarslijstje, zijn warme plaat is welgekomen in deze (te )koude periode van het jaar!

Luc Meert

 

Artiest info
Website  
 

Label: Smokeydoke Records / Dixiefrog Records
Distr.: Bertus / V2
Info: Broere Promotion

video