DIANA JONES - MUSEUM OF APPALACHIA RECORDINGS

De verwijzing naar Appalachian ‘old-time mountain’ muziek roept onverwijld het beeld op van pioniers, huifkarren, woeste landschappen, noeste arbeid en een hard leven met op het einde van de week de troost van muziek, zoals vertolkt in het erg mooie ‘Song For A Worker’ dat overkomt als een dankzegging. Songschrijfster Diana kwam met deze muziekvorm in contact via haar grootvader Robert Lee Maranville en de Smithsonian Folkways vinylplaten. In gans haar zangcarrière bleef de herinnering aan de muziek van deze migranten, gouddelvers, grond- en mijnwerkers en ontheemden doorwerken, deels onbewust, tot zijzelf songs in dezelfde geest ging schrijven, waarbij haar inlevingsvermogen opvallend is. Hoe anders kan je zomaar een song neerpennen als het verweesde en melancholische ‘Orphan’s Home’ of het troosteloze ‘Sparrow’ met die hartverscheurende vioolbegeleiding. De muzikale uitvoering van de elf zelfgeschreven songs werd over gans de lijn sober gehouden, wat de authenticiteit alleen maar vergroot.

In de winter van vorig jaar trok de songschrijfster/gitariste met enkele rasmuzikanten naar de Peters Homestead Cabin in het ‘Museum of Appalachian’ in Clinton, Tennessee, waar zij allen in een cirkel rond het haardvuur plaats namen om er zonder veel voorbereiding de songs, elf kleinoden, op plaat te zetten. Geen gesofisticeerde technische snufjes maar pure sound en emotie! De multi-instrumentalisten Matt Combs en Shad Cobb met hun gitaren, fiddle, mandolines, mandola en viola en JoeDe Jarnette op bas omringen haar en laten die oude tijd niet alleen resoneren maar ook de vereenzaming waaraan zwervers en bedrogenen zo onderhevig aan zijn. Ook een vaag Bijbels gevoel duikt hier en daar op, zoals het thema van de verloren zoon of dochter in ‘O Sinner’ en ‘Tennessee’. In ‘Satan’, ook alweer een favoriet, zit wat meer vaart mogelijk als verweer tegen verlokking en verleiding.

Met haar heldere stem en vage weeklacht, soms met zangharmonieën, laat Diana haar songs bij evergreens en traditionals aanleunen, zoals deze al eeuwen het hartzeer en het heimwee moesten verzachten. Zo lijkt de ontroerende ballade ‘Ohio’ wel opgevist uit een folky liedboek en het levenswijze ‘Drunkard’s Daughter’ de verklanking van eeuwenoude berusting in de eigen lotsbestemming. In dit album sluit Diana aan bij de oproep ‘Let the past touch your soul’ en brengt hiermee een eretribuut aan het Appalachian volk dat zich met werken en musiceren overeind hield met steeds dat inherent respect voor traditie. In het bloedmooie ‘Gold Mine’ met intrieste viola komen troost, begrip en mededogen samen, een universele song. Het knisperend haardvuur daar in de blokhut hoor je niet maar wel de gloed van het gedeeld respect voor de eerste landbewerkers met hun toewijding aan familie en arbeid, verklankt in rootsy eerlijke muziek.

Marcie

14.09.2013 - Groningen, Take Root Festival
07.03.2014 - Acoustic Alley, Den Haag
08.03.2014 - In The Woods, Lage Vuursche
09.03.2014 - Herberg Tiengemeten
10.03.2014 - Meneer Frits, Eindhoven
14.03.2014 - De Breughel, Bree (Belgium)


 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Proper Records
Distr.: Rough Trade

video