JEFF JENSEN  – ROAD WORN AND RAGGED

Jeff Jensen begint gitaar te spelen toen hij elf was. Hij groeit op met de rock muziek uit de jaren ’50, ’60 en ’70. Blues muziek was maar één stap te gaan. JJ flirt op school met verschillende genres in de muziek: R&R, funk, punk rock en jazz. Toen hij negentien was, speelt hij zijn eerste blues nummers, in een band die Southern blues bracht. In 2003 vormen JJ en Chris Sabie “The Santa Clarita Blues Society”.  JJ en Chris reizen naar Memphis voor de ‘2004 International Blues Challenge’ (IBC). Na de competitie wordt de “Jeff Jensen Band” gevormd. Van 2005/2009  treedt de band jaarlijks meer dan tweehonderd keren op en neemt deel aan de ‘2005, 2006 & 2007 IBC’s’. De band opent voor BB King tijdens zijn ‘80st verjaardag tour’. In 2007 brengen ze het debuut album van de groep uit: “The Jeff Jensen Band”. In 2008 is JJ de producer van een album van vriend John Parker. Enkele weken voor dat zijn vriend aan kanker stierf, is het album kunnen uitgegeven worden. In 2009 brengt de band hun tweede album “I’m Coming Home” uit. In 2011 verhuist JJ van Portland naar Memphis, TN. Hij werkt er als gitarist twee jaren samen met de ‘mondharmonica sensatie’ Brandon Santini en wordt zijn manager. JJ tourt nog steeds met de “Jeff Jensen Band” en promoot zijn derde album “Road Worn And Ragged”.

Voor de opnamen van zijn derde album “Road Worn And Ragged” verzamelde Jeff Jensen enkele vrienden muzikanten, die dezelfde passie met hem delen. Bassist Bill Ruffino en drummer James Cunningham vormen de ritme sectie en Chris Stephenson speelt orgel en Wurlitzer. Speciale gasten zijn Brandon Santini (mondharmonica) en Victor Wainwright (piano). Victor produceerde ook vier van zijn vocale tracks.   De openingstrack 1”Brunette Woman (JJ) is een nummer met meerdere typische blues ingrediënten en een Brandon Santini die op mondharmonica met grote zwier, langs de voordeur binnenkomt. De solo’s zijn strak, de zang krachtig en de tekst onthullend: “Well I can’t eat / I’m losing my health / Now look in the mirror, I don’t even see myself.”   De eenvoudige rustige shuffle 2”Good Bye Portland” (JJ, B. Wirtz) (denk aan zijn verhuis in 2011)is een track die mee geschreven is door de ‘one and only’ Reverend Billy C. Wirtz en is voor mij al een eerste frisse piek op het album. Reverend Billy C. Wirtz uit Zuid Carolina is muzikant en komediant. Zijn humor is wat ranzig en spottend. Met een Victor Wainwright achter de piano en een JJ die heel expressief zingt, moet dit niet meer zijn, want “less is (at the end) more”. Het melodietje zou perfect kunnen dienen als sound track.   3”Heart Attack And Vine” is een nummer van singer-songwriter Thomas Alan (Tom) Waits en laat enige droefenis vermoeden. Het nummer is ook al gecoverd door Screamin’ Jay Hawkins. Wat de titel ook laat vermoeden, is dat het nieuws geen goed nieuws is. Dolende in de straten, waar de duivel heerst (Hollywood en wijn) kan alleen maar resulteren in slechte gewoontes, slechte zeden, onverschilligheid en roekeloosheid… Knap is het groovy solo van Chris Stephenson op orgel.   4”Pepper (JJ, Ruffino, Cunningham) zal de meeste luisteraars onmiddellijk boeien en meesleuren. Ze zullen zich onbeslist laten meedrijven op de aantrekkelijke en knappe instrumentale groove van het duo Ruffino / Jensen (bass / gitaar), die de instrumentale partijen bepalen.   Met 5”Gee Baby Ain’t Good To You” (A. Razaf, D. Redman), een romantische slow met een jazzy toets,worden we helemaal terug op de grond gezet. Deze eerlijke en oprechte bekentenis aan een geliefde is ontroerend: “Love makes me treat you the way I do.”   6”Little Red Rooster”, een nummer van Willie Dixon, is een klassieke blues song, in een frisse versie van JJ. Oorspronkelijk heette het nummer “Red Rooster”. Howlin’ Wolf nam het nummer op in 1951 en is ook geen onbekende voor de “Rolling Stones”. Luister goed naar de slimme details tijdens deze swing.   Het nummer 7”Crosseyed Cat” van Muddy Waters, opent met een fantastische mondharmonica intro van Santini, dat de melodie draagt, de grooves bepaalt en dat het nummer zo aantrekkelijk maakt. Let in dit nummer over een schele kat ook op de tekst: “I got to leave my woman alone, well you know she got a crosseyed cat”.   De track 8”Raggedy Ann (JJ, V. Wainwright) is een nummer dat JJ schreef samen met Victor Wainwright, die ook al samenwerkte met JP Soars en Damon Fowler (“Southern Hospitallity” – album: “Easy Livin’”). Het nummer beschrijft hoe JJ zich voelt: “tattered and torn,” “a little depressed,” en “running on empty.” JJ zoekt iemand die hem begrijpt en die hem wil troosten: “just looking for my Raggedy Ann.”   De track 9”River Runs Dry (JJ) dan weer, geeft je een ‘Bob Dylan gevoel’. JJ zingt heel emotioneel, in een van de meest aangrijpende nummers op het album.   Het album eindigt met 10”Thankful (JJ), dat de ontberingen van JJ op noemt op het einde van een dag. JJ is dankbaar voor alle mogelijkheden die hij krijgt, waaronder de muziek waarvan hij kan leven. In feite bedankt hij ook ons, de luisteraars, dank zij wie hij verder kan.

Jeff Jensen is niet de muzikant die jaagt achter de geest van Robert Johnson, of in herhalingen valt. Zijn no-nonsense muziek typeert hem en imponeert zijn publiek. JJ’s album is erg gevarieerd en JJ bezingt passioneel tijdloze blues thema’s als hartzeer, uitputting, rondzwervingen…, die iedere gemiddelde luisteraar zullen boeien. Het touren in al de voorbije jaren begint in dit album, duidelijk zijn vruchten af te werpen. Jeff Jensen en zijn band hebben de blues geperfectioneerd. Dit album is zeker een aanrader.   

Eric Schuurmans

 

Line up:

“The Road Worn and Ragged Band”:
Jeff Jensen: vocals, guitar
Bill Ruffino: bass
James Cunningham: drums
Special guests:
Brandon Santini: harmonica
Victor Wainwright: piano

Discography:

2007: “Jeff Jensen” – “The Jeff Jensen Band” – Swing Suit Records
2009: “I’m Coming Home” – “The Jeff Jensen Band” – Swing Suit Records
2013: “Road Worn And Ragged“

Artiest info
Website  
 

Label: Swing Suit Records
Info: Frank Roszak Promotions

video