BJØRN BERGE – MAD FINGERS BALL

De Noorse bluesman Bjørn Berge heeft vuurwerk in zijn vingers, dat kunnen zijn grote schare fans die hem live zijn snaren zagen geselen enkel beamen. Niet voor niets draagt hij de bijnaam Stringmachine, maar op zijn vorige twee studio albums leerden we hem ook kennen als een gevoelige singer-songwriter wiens woorden met zijn donkere kerkerstem nog meer diepgang krijgen. Vandaag staat op zijn nieuwe release met de veelzeggende titel "Mad Fingers Ball" zijn virtuoos snarenwerk weer centraal. Met maar liefst vijf doorleefde instrumentals mag je op deze schitterende plaat uitgebreid proeven van zijn gitaarkunsten en zet hij in eigen stijl zijn stempel op zeven nauw aan zijn hart liggende covers.

Originele covers brengen is ondertussen één van de handelsmerken van de gespierde Noor geworden, maar is tevens een uitzonderlijke eigenschap die enkel eigen is aan de ware blues zielen. Live smeken zijn fans om zijn versies van bekende klassiekers in verrassend uiteenlopende stijlen zoals de in Noorwegen populaire hard rockende genres, met nummers als “Ace Of Spades” van Motörhead, “Give It Away” van The Red Hot Chilli Peppers of “Locomotive Breath” van Jethro Tull. Wie een blik op de tribal tattoos van Bjørn werpt, zou hem zo uitnodigen op een Headbangers Ball, maar ook daar heeft Bjørn zijn eigen variante op: hij organiseert vandaag zijn eigen “Mad Fingers Ball”.

Een artiest die al tien studioalbums op zijn palmares heeft prijken waarvan er twee een Noorse Grammy wonnen ("Stringmachine" in 2001 en "Illustrated Man" in 2002), weet de lat hoog te leggen en zelfs de cd hoes van “Mad Fingers Ball” straalt klasse uit, met een poserende Berge in stijlvol strak maatpak, steunend op zijn geliefde twelve string. Cover designer Jürgen Oschwald en fotograaf Morten Strøm mogen alvast als eerste een pluim op hun hoed steken. We zijn ondertussen gewoon van Bjørn als one man band op het podium te zien verschijnen, met eigen voet of handpercussie, maar in de studio ligt dit anders en heeft hij op dit album beroep gedaan op drum en percussie van Harald Levang. De man aan de knoppen is vriend van het eerste uur Kjetil Ulland .

“Mad Fingers Ball” heeft zijn naam niet gestolen, maar denk niet dat Berge enkel uit is op een demonstratie van zijn vliegensvlugge, percussieve speeltechniek, subtiliteit en de juiste timing zijn voor hem even belangrijk. Natuurlijk worden de gitaarfreaks op hun wenken bediend met zijn unieke bluegrass-banjo stijl die hij transponeerde naar gitaar, maar pas echt verrassend klinken de vijf instrumentals van eigen hand die een artiest tonen op de top van zijn instrumentaal en compositorisch kunnen, in een uiterst gevarieerde speelstijl, die zowel funky en snel, met heerlijke pinched notes in het titelnummer “Mad Fingers Ball” of “Guitare Bizarre”, droef en donker klassiek met een barokke inslag in “StaMina’ als dromerig weids en mijmerend filmisch in de prachtige afsluiter “The Last Call” kan klinken. De blues puristen worden evenzeer verwend met een vurige, bliksemsnelle cover van Mark Sandman’s “Honey White” of het droeve, met klagend echoënde slidegitaarnoten gegeselde “Can’t Quit You Baby” van Willy Dixon. Andere topper en ambiancemaker van het album is “Ramblin’ On My Mind” van één van Bjørn’s grote favorieten, Robert Johnson , dat op een funky gitaarritme en met hakkende percussie van Harald Levang nog het meeste bezield wordt door Berge’s aangrijpende zangpartij. Knap gecovered en mooi herkenbaar gehouden in het krachtig gezongen refrein, waar Bjørn bijgetreden wordt door de uitmuntende stem van Dagny Christophersen, is het door Deep Purple bekend geworden maar origineel door Joe South geschreven “Hush”, dat live zeker voor nog meer sfeer gaat zorgen. Wedden dat de ABclub op 10 mei veel te klein zal zijn?

Yvo Zels


10/05/13 Brussel, ABclub



Artiest info
Website  
 

Label: Jazzhaus Records